وقتی سوهارتو در 1965 حکوت سوکارنو را در اندونزی ساقط کرد، گنگسترهایی به نام انور کنگو و عده ای ذوالقدری که در کارهای کوچکی مثل بازار سیاه بلیت های سینما دست داشتند به رهبری بدنام ترین جوخه ی مرگ اندونزی رسیدند که در کشتارهای فجیع سال های 1965 و 1966 نقش بسیار مهمی بازی کردند. انور شخصا و با دست خودش حدود هزار نفر را کشته است. امروز انور به عنوان پدر و بانی تشکیلات شبه نظامی دست راستی پمودا پانکاسیلا که از دل همان جوخه های مرگ درآمده بسیار تکریم می شود. این تشکیلات چنان مقتدر است که رهبرانش که برخی از وزرای دولت هستند خیلی راحت درباره ی فساد خودشان و فریب هایی که پشت صحنه ی انتخابات پارلمانی جریان دارد و آنچه در جریان کشتارها انجام داده اند حرف و حتی لاف می زنند. رژیم اندونزی بر جنایت هایی علیه بشریت بنا شده که عاملان شان هرگز جواب پس نداده اند. کارگردان فیلم، انور و دوستان و همدستان سابق و امروزش را دعوت می کند تا کشتارها و بازجویی های قدیم را جلوی دوربین او بازآفرینی کنند و خاطراتشان را از آن دوران و احساسات شان را در رابطه با آنها شرح دهند. آنها با کمال میل می پذیرند و بخش هایی از خاطرات شان از کشتارها و شکنجه ها را به تقلید از فیلم های وسترن، موزیکال و گنگستری بازسازی می کنند.