در جریان جنگ بالکان دو سرباز صرب وارد سنگری در منطقه بین خط مقدم نبرد می شوند که در واقع متعلق به هیچیک از طرفین نیست. یکی از آنها تله انفجاری خطرناکی تعبیه می کند به این ترتیب که پیکر نیمه جان یک سرباز بوسنیایی را بر روی یک مین ضد نفر قرار می دهد تا سربازهای بوسنیایی وقتی می خواهند کالبد همرزمشان را بردارند چند نفر دیگر هم کشته شوند. در همین زمان یک سرباز بوسنیایی که از عملیات های شب قبل در سنگر بی هوش شده بوده به خود می آید و در یک فرصت یکی از صرب ها را کشته و دیگری را اسیر می کند. سرباز نیمه جان روی مین به هوش می آید و صرب اسیر شده، سرباز بوسنیایی را از تله انفجاری باخبر می کند. از این پس آنها ناچارند منتظر کمک بمانند در حالی که گهگاه یکی از آنها اسلجه به دست آورده و حاکم سنگر می شود، و در عین حال بحث بر سر مقصر بودن طرفین در شروع جنگ نیز ادامه دارد. آنها در جریان صحبت هایشان متوجه می شوند که در یک مدرسه درس می خوانده و عاشق یک دختر بوده اند. با تلاش یک واحد از نیروهای حافظ صلح سازمان ملل متحد و جلب نظر دو طرف متخاصم، افراد نیرو وارد سنگر شده ولی متوجه می شوند نیاز به یک خنثی کننده مجرب بمب دارند. فرمانده محلی نیروهای سازمان ملل با عملیات خنثی کردن بمب و ادامه دخالت سازمان ملل در ماجرای بلاتکلیف ماندن دو سرباز صرب و بوسنیایی در آن منطقه بی طرف و بینابینی مخالفت می کند ولی وقتی یک خبرنگار فعال همراه با یک گروه خبری بین المللی وارد ماجرا می شوند آنها ناچار می شوندتا برای پاسخ به افکار عمومی، قضیه را دنبال کنند. در یک روز تعیین شده نیروهای حافظ صلح به همراه فرماندهان منطقه ای و خبرنگاران در محل حاضر می شوند ولی مامور خنثی کننده بمب، از کار انداختن مین زیر بدن سرباز زخمی را کاری غیرممکن می داند. فرمانده نیروهای حافظ صلح او را از گفتن کلمه غیرممکن در مقابل خبرنگاران باز می دارد. در این میان سرباز بوسنیایی در فرصتی سرباز صرب را می کشد و خودش هدف گلوله های نیروهای سازمان ملل قرار می گیرد و کشته می شود....