کتنیس و پیتا در حالی که رابطه عاطفی عمیقی بین شان شکل نگرفته و کتنیس تاکید دارد همه چیز تنها یک نمایش برای جلب نظر مخاطبان بوده، به منطقه 12 بازمی گردند با این امید که در دهکده ی ویژه قهرمانان مسابقه،که تنها سه خانواده در آن سکونت دارند(خانواده آن دو و هیمیتچ)، زندگی آرامی داشته باشند. اما کتینس که با ترفند پایانی در آخرین مسابقه و شکست دادن تلویحی پزیدنت اسنو، کپتول را به چالش کشیده، ناخواسته به یک قهرمان ملی برای سایر مناطق تحت ظلم و ستم و طغیان کرده تبدیل شده است. همین سبب می شود که اسنو مخفیانه به خانه کتینس بیاید و وی را تهدید کند که اگر به ماجرای عاشقانه خود و پیتا در جلوی دوربین رسانه ها ادامه ندهد، با عواقب بسیار سختی رو به رو خواهد شد. کتینس از گیل می خواهد که به جنگل های آن سوی منطقه 12 بگریزند اما وی نمی پذیرد. همزمان فشار بر روی مناطق فقیر از جمله منطقه 12 افزایش می یابد و تورهای تبلیغاتی قهرمانان سال گذشته هم به جای کاهش اعتراضات، بر هیزم آتش آنها می افزاید. همین موضوع پرزیدنت اسنو و طراح جدید بازی ها را به فکر جدیدی می اندازد: این که به مناسبت هفتاد و پنجمین سال بازی ها و رسیدن دوره ی ربع قرن که همیشه با یک شگفتی و تغییر در مسابقه همراه بوده، امسال اعلام کنند مسابقه نه با قرعه کشی میان نوجوانان، بلکه تنها میان آنها پیش از این قهرمان شده اند انجام خواهد شد. به این ترتیب ضمن از میان برداشتن تعداد قابل توجهی از قهرمانان گذشته که خود به یک تهدید امنیتی تبدیل شده اند، فرصتی می یابند تا از شرِ کتینس که به عنوان تنها زنِ قهرمانِ منطقه 12 باید حتما در مسابقه شرکت کند، راحت شوند. اما با آغاز مسابقه ای سخت و طاقت فرسا که هیچ شباهتی با دروه ی قبلی ندارد، به نظر می رسد همه از آنچه درجریان است شگفت زده خواهند شد، از جمله خودِ پرزیدنت اسنو.