رویا بازیگری مشهور است که ناگهان بازیگری را کنار می گذارد و به عکاسی روی می آورد. قحطی و جنگ داخلی و وضعیت کودکان در سومالی، او را تحت تاثیر قرار داده و عازم آنجا می شود. از طرفی مسعود مظفر که به دلیل ورود انبوه کفش های چینی، کارخانه کفش اش ورشکست شده و از سوی دیگر سال هاست همسرش بچه دار نمی شود، با کفش های خریده نشده اش رهسپار سومالی می شود. برادر همسرش، ابراهیم نیز مدت هاست که در آنجا مشغول امداد و کمک رسانی ست و مظفر قصد دارد تا او را بازگزداند. پس از استقرار در موگادیشو، رویا مدام از شرایط تکان دهنده ی آنجا عکس می گیرد و مظفر، کفش هایش را به مردم آنجا می بخشد که عمدتا کفش مناسبی هم ندارند. حمله های ناگهانی گروه های مسلح و آدم ربایی، امدادرسانی را با مشکل رو به رو کرده است. همسر ابراهیم که در همین جا با هم ازدواج کرده اند، کشته شده است. یکی از بهیاران سومالیایی کمپ (کارولین)، عاشق ابراهیم است اما ابراهیم او را فقط در حد یک همکار می بیند. یک ایرانی الاصل به نام محب تاجر ثروتمند موگادیشو است و می کوشد مظفر را قانع کند با تاسیس دو کارخانه ی کفش سازی در سومالی، به فکر کسب درآمد باشد اما مظفر فقط می خواهد به مردم بی پناه آنجا کمک کند. در یکی از امدادرسانی ها، رویا و مظفر در بیابان های اطراف گم می شوند. در همین حال به مادری با چهر فرزند برخورد می کنند که فردای آن روز فرزند چهارم خود را در بیابان رها و آنجا را ترک می کند. هیچ آب و غذایی نمانده اما معجزه رُخ می دهد و رویا صاحب سینه ای شیرده می شود و بچه نجات می یابد. همزمان با لحظه ای که ابراهیم با هواپیمای ملخی، آنها را پیدا کرده، چند آفریقایی مسلح به آنها حمله می کنند. در حالی که هواپیما روی زمین نشسته و منتظر است تا آنها برسند و بگریزند، مظفر هدف گلوله قرار می گیرد و می میرد اما رویا با کودک آفریقایی موفق به فرار می شود. چند سال بعد، آن کودک را که چند سالی بزرگتر شده در خانه ی مظفر می بینیم.