فیلم با صحنه هایی از دهه ی 1920 آغاز می شود. در این صحنه ها که حوادث اش در یکی از ایالت های جنوبی آمریکا رُخ می دهد شاهدیم که برده داری همچنان ذهنیت غالب در بین زمین دارانِ سفیدپوست است. کارگرذان سیاهپوست مزارع گرچه رسماً "آزاد" به شمار می روند اما آنها برای دریافت حداقل دستمزد باید جان بکنند و از کمترین حقوق انسانی ای برخوردار نیستند. سسیل یک کارگردان جوان پنبه چین است که کشته شدنِ بی رحمانه ی پدرش را به چشم می بیند. ارباب سفیدپوست به مادر سسیل تجاوز کرده و او را کتک زده و ارباب هنگامی که با اعتراض شوهر این زن روبه رو می شود در کمال خونسردی او را به قتل می رساند، بدون این که هیچ مجازاتی در انتظارش باشد. سپس آنابت وستفال، مادرسالارِ سفیدپوست، که دلش به حال سسیل سوخته از وی دعوت می کند که به عنوان پیشخدمت در خانه اش کار کند. چند سال بعد، پیشخدمت یک هتل پنج ستاره می شود و در اینجا پی به اهمیت سکوت و پیش بینی آنچه مشتری می خواهد می برد. موفقیت سسیل در این شغل باعث می شود که برای کار در کاخ سفید دعوت شود. او این شغل پردرآمد را می پذیرد و به این ترتیب برای مدت تقریباً سی سال به هشت رییس جمهوری آمریکا، از دوایت آیزنهاور تا رونالد ریگان خدمت می کند. با وجود این، زندگی خانوادگی سسیل تعریف چندانی ندارد. همسر محبوبش، گلوریا، یک زن الکلی است که از این که همه ی توجه شوهرش معطوف به کارش است، شاکی است. لوئیس، پسر بزرگ سسیل، در کالج تحصیل می کند اما همه ی توجهش معطوف به فعالیت های سیاسی برای جنبش مدنی سیاهپوستان آمریکایی است. فعالیت های لوئیس عمدتاً مسالمت جویانه است اما هدف حمله ی کوکلوس کلان ها قرار می گیرد. لوئیس پس از این که تلاش های عاری از خشونت مارتین لوترکینگ را بی فایده می انگارد به جنبش خشونت آمیز "قدرت سیاه" می پیوندد و عضو گروه «پلنگ های سیاه» می شود. پدر و پسر مدام در حال جروبحث با یکدیگرند و سسیل معتقد است که سیاهان برای پیشرفت در زندگی باید به سختی کار کنند و از ستیزه جویی دست بردارند.  لوئیس که از خدمتگذاری پدرش به قدرتمندترین سفیدپوستان کشور عصبانی است، برعکس معتقد است که سیاهان تنها با استفاده از زور می توانند حق شان را بگیرند....