فیلم چندین داستان مختلف در زمان های متفاوت را به تصویر می کشد که همگی آن به طور مستقیم به یکدیگر مرتبط هستند. اولین داستان درباره یک برده  است که در سال 1849 به صورت مخفیانه وارد یک کشتی می شود و در آنجا با یک حقوقدان به نام آدام  که مخالف برده داری ست آشنا می شود. داستان دوم مربوط به یک آهنگساز جوان به نام رابرت است که در سال 1931 برای فراگیری موسیقی نزد یک استاد کهنه کار و بداخلاق به نام ویویان می رود و تمام زندگی اش را معطوف ساخت قطعه ای به همراه استاد می کند اما در ادامه مشکلاتی به وجود می آید. داستان سوم مربوط به یک روزنامه نگار به نام لوئیزا ری است که در 1973 در سانفرانسیسکوی آمریکا درگیر مسائل یک نیروگاه هسته ای و فسادهای موجود در آن می شود و زندگی اش به مخاطره می افتد، چرا که مدیر تاسیسات هسته ای از جمله افرادی است که اصلاً دلش نمی خواهد یک خبرنگار سر از کار مجموعه تحت امرش در بیاورد و هرکاری هم برای جلوگیری از دسترسی او به اطلاعات محرمانه انجام می دهد. داستان چهارم در سال 2012 و در انگلستان اتفاق می افتاد. این داستان مربوط به یک ناشر کتاب به نام تیموتی کاواندیش است که به نظر می رسد آسایشگاه سالمندان مقصد نهایی او برای زندگی باشد، اما وی هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن دارد و قصد ندارد به این زودی ها در گوشه ای افتاده و منتظر مرگ باشد. داستان پنجم در سال 2144 اتفاق می افتد. در این سال دیگر خبری از برده داری سنتی نیست و به جای آن با استفاده از مهندسی ژنتیک اقدام به ساخت کارگر برای فعالیت های تولیدی می کنند. این انسانهای کلون شده تنها برای سرویس دادن به انسانها به وجود آمده اند و مشخصاً هیچ اطلاع دقیقی از زندگی که در بیرون از کارخانه ها و رستوران ها وجود دارد، ندارند. اما یکی از این تولیدات کلون شده به اسم سانمی 451 به دلیل اتفاقاتی که برایش رُخ می دهد، با محیط بیرون از رستوران آشنا می شود. آخرین داستان هم در سال 2321 رخ می دهد که در جریان آن یکی از آخرین بازماندگان تمدن پیشرفته انسانی به نام مرونیمن از یک فرد محلی به نام زاخاری درخواست می کند تا به او برای فرستادن یک پیام به فضا برای کمک گرفتن از آنها برای نجات نسل بشر کمک کند. زاخاری علی رغم تمام خطرهایی که می داند می تواند زندگی او را نابود کند، به مرونیمن کمک می کند و...