فرامرز تکین، نظامی عالی رتبه ی ایرانی در دهه ی 1340مامور می شود با سفر به اتحاد جماهیر شوروی، غرامت جنگیِ متعلق به ایران را بازگرداند. از آنجا که این سفر از نظر حکومت وقت، بسیار مهم تلقی می شود چهار نفر دیگر به عنوان نمایندگان دولت شامل سه مرد و یک زن نیز او را همراهی می کنند. در رویارویی با یازده و نیم تُن طلا، هر یک سعی می کنند تا در تقابل با تکین طلاها را صاحب شوند و فقط ستوان غزل گورانی که مترجم گروه نیز هست، از تکین حمایت می کند. هنگام بازگشت به کشور، کاووسی با نقشه ای حساب شده و دقیق به قطار حامل طلاها حمله می کند و دو نماینده ی دولتی را می کشد و تکین را مجروح می کند اما با مراجعه به صندوق ها درمی یابد که محموله ی طلا با همکاری تکین و افسر روسی با زغال سنگ جا به جا شده است. در بازگشت به ایران کاووسی که با صحنه سازی تکین را خائن معرفی کرده، سعی می کند در بازجویی از او به مکان طلاها دست پیدا کند اما ناموفق است و چون ماموق تکین به فکر بستن پرونده است رای به تیرباران تکین می دهد. کاووسی به خاطر دست یافتن به طلاها غزال را وادار می کند با همکاری یکدیگر تکین را نجات دهند. پس از عملی شدن نقشه، غزال کاووسی را می کشد تا به علاقه اش به تکین که در طول سفر شکل گرفته برسد، اما رابطه آنها چندان پایدار نیست چون دورویی و طمع غزال برای تکین آشکار می شود. غزال پشیمان از رفتارش خودکشی می کند و تکین تنها فرد باقی مانده از سفر می شود. در انتهای داستان او به عقیده ی دوستش ابراهیم هوشیار که او را فقط یک عروسک خیمه شب بازی و بازیچه ی شوم سران نظام می دانسته، ایمان پیدا می کند و مشخص می شود سران کشور، غرامت جنگ را به نفع خود مصادره کرده اند و ماجرای ماموریت تکین تنها در جهت سرپوش گذاشتن به خیانت آنها به مردم و تاریخ کشور بوده است.