ژاپن، قرن هفدهم. هانشیرو تسوگو، یک رونین است، یعنی یک سامورایی بدون ارباب. او که به خاطر فقر ادامه زندگی برایش بسیار سخت شده به خانه یکی از اربابان فئودال می رود تا به او اجازه بدهد در حیاط خانه اش هاراکیری کند، یعنی به شیوه آئینی مرسوم سلحشوران خودکشی کند. مباشر خانه فئودالی از او درباره سامورایی جوانی به نام موتومه چیجیوا می پرسد ولی هانشیرو از پاسخ طفره می رود. ارباب تعریف می کند که موتومه هم در دوره ای که سامورایی های بدون ارباب سعی می کردند با اعلام آمادگی برای هاراکیری شغلی در خانه های فئودالی برای خود دست و پا کنند یا پولی بگیرند، اجازه خواسته تا در خانه او خودکشی کند ولی در نهایت موتومه اعتراف کرده که زن و بچه اش بیمارند، و برای درمان آنها به پول نیاز دارد. مباشر میز موتومه را مجبور کرده تا با شمشیر چوبی اش هاراکیری کند. مباشر از هانشیرو می خواهد تا بی سر و صدا راهش را بگیرد و برود و هیچکس را به دردسر نیندازد. ولی هاشیرو می گوید که در تصمیمش جدی است و پیش از دست زدن به هاراکیری، اجازه می خواهد تا او هم داستانی درباره موتومه تعریف کند، داستانی که روند ماجرا را پیچیده تر می کند.....