گندم و علی در کودکی دوست و همبازی بوده اند. اما در همان دوران، علی به همراه پدرش از روستا می رود. از سوی دیگر صفر دوست صمیمی امان، پدر گندم، است. او همواره حامی و پشتیبان مردم روستا بوده و با اتکا به قدرت مالی خود، جایگاه یک خان را بین مردم پیدا کرده است. صفر گندم را عروس خود می داند. پسرش کرامت هم برای ازدواج با گندم عجله دارد، اما گندم تمایلی به این وصلت نشان نمی دهد. دلیل این بی میلی بازگشت علی به روستاست. در شب عروسی یکی از روستایی ها، صفر از امان می خواهد هرچه زودتر قرار خواستگاری را بگذارند. امان این موضوع را گندم در میان می گذارد، و دخترش به او می گوید کس دیگری را دوست دارد. امان از صفر یک مهلت چند ماهه می خواهد. نانوایی امان به دلیل پائین بودن کیفیت نانش بی رونق است. او برای اینکه بتواند پول عروسی گندم را مهیا کند، خمیرش را به نوعی ماده مخدر آغشته می کند. این اقدام رونق را دوباره به نانوایی بازمی گرداند. اما خورشید، دختری که در ابتدای فیلم مراسم عروسی اش را می بینیم، به دلیل خوردن این نان می میرد. از سوی دیگر خبر دیدارهای پنهانی علی و گندم به صفر می رسد. امان نزد پدر علی می رود و از او می خواهد علی مدتی به روستا نیایدد تا دردسر بیشتری درست نشود. رستم که شاگرد امان است ماجرای نان های آغشته به ماده مخدر را با صفر در میان می گذارد. امان در آستانه بدنامی و بی آبرویی قرار می گیرد. اما صفر از او حمایت می کند و همین باعث می شود تا گندم و امان به ناچار برای ازدواج با کرامت اعلام آمادگی کنند. علی به محض شنیدن این خبر به روستا برمی گردد و با برخورد سردی از سوی گندم روبرو می شود. شب پیش از عروسی علی تصمیم به انتقام می گیرد. همان شب، کرامت با درک این نکته که گندم در طول این مدت تمایلی به او نشان نداده است، نزد گندم می رود و به او می گوید در مراسم عروسی حاضر نخواهد شد و به شهر خواهد رفت. علی برای کشتن کرامت پشت دیوار کمین کرده است. کرامت هدیه عروسی را به گندم می دهد و هنگام بازگشت، علی را می بیند که تفنگش را به سوی او نشانه رفته است. علی نمی تواند شلیک کند، و تفنگ را به سوی خودش می گیرد. کرامت او را منصرف می کند و.....