ورشو در دوران حاکمیت کمونیسم در سالهای 1980 و 81. یادویگا زن ظریف و آسیب پذیری ست که در پنجاه و چند سالگی با پدر پیرش در ساختمانی اشتراکی زندگی می کند. یادویگا که دیرزمانی است بینایی اش را از دست داده، دوستی دارد کمی جوان تر از خودش، میرون، که یادویگا برای او حکم جانشینی برای مادرش است که او را رتق و فتق و اداره می کند. میرون نویسنده ای ست که چند کتاب کم اهمیت نوشته، در استخدام دولت است و شهرت فزاینده ای در کشورهای بلوک شرق  دارد. یادویگا و میرون، از لحاظ جسمانی وضعیت چندان خوبی ندارند. موازنه ی قدرت ظریفی میان آن دو برقرار است که رابطه شان را تداوم می بخشد، ولی وقتی یادویگا دچار این بلندپروازی می شود که شعر بسراید، این موازنه به خطر می افتد...