سنت لوئیس، سال 1933. آرون کورلندرِ دوازده ساله با آن قوه تخیل شگرف همراه با پدر فروشنده، مادر عصبی و مریضش، و برادر کوچکترش سالی وان، در یکی از طبقات مسافرخانه امپایر زندگی می کنند. دوران سختی است. در حالی که پدرش به شدت مشغول کار است، آرون باید هم دانش آموز خوبی باشد و هم مواظب آدم هایی که دنبال مصادره اتوموبیل پدرش هستند و ضمنا هوای پاسبان محله را هم داشته باشد. دیری نمی گذرد که پدر مجبور می شود سالی وان را نزد اقوام شان بفرستد. دیگر ساکنان مسافرخانه نیز در موقعیت و شرایطی مشابه قرار دارند و بن، پیشخدمت هتل، در را روی کسانی که اجاره شان را نپرداخته اند، می بندد. نقشه آرون برای کمک به خانواده از طریق پرورش قناری، با شکست روبه رو می شود. مادر خانواده نیز در این فاصله به یک آسایشگاه فرستاده می شود. پدر هم کار جدیدی در خارج از منطقه گیر می آورد. آرون دست تنها باید با همه مشکلات دست و پنجه نرم کند و ضمنا خود را برای امتحانات سیکل آماده کند. او با کمک لستر، رفیق زبر و زرنگش به اموال مصادره شده ی "بن" دستبرد می زنند و لباس شیکی برای روز فارغ التحصیلی کِش می روند. پس از مراسم – که جایزه ای هم طی آن نصیبش می شود – به مهمانی یکی از همکلاسی های ثروتمندش کریستینا دعوت می شود و داستان های غیرقابل تصوری که برای مخفی کردن وضعیت خانوادگی اش برای بچه ها تعریف کرده، رو می شود و بنابراین فرار را بر قرار ترجیح می دهد. مدیر هتل اخطار آخر را به آرون می دهد و آرون اجبارا از همسایه ی پُستِ آن طرف راهرو، آقای مانگو کمک می گیرد. در همین حال لستر دستگیر می شود ولی پیش از آن چاقویی را که با کمکش درها را باز می کند به آرون می دهد. بعدا، آرون در حالی که از پنجره بالای اتاقش به بیرون نگاه می کند، متوجه خونی می شود که از زیر در آپارتمان مانگو به بیرون می زند. معلوم می شود که مانگو، گلوی خود را بریده است. پس از مدتی سالی وان و پس از مدتی سروکله ی آقای کولندر – که کار پردرآمدی پیدا کرده – پیدا می شود و در نهایت تمامی خانواده در آپارتمان بزرگ جدیدشان دوباره به هم می پیوندند.