زمانی که ما برای اولین بار با می آشنا می شویم او محزون و عزادار است. می یک دختر سیاهپوست آمریکایی است که اخیرا مادرش، کریستینا، را از دست داده است. به زودی درمی یابیم که کریستینا عکاس بسیار شاخص و برجسته ای بوده، هرچند که به عنوان یک مادر قابلیت هایش چندان زیاد نبوده است. می حالا تک و تنها در نیویورک زندگی می کند. او مثل مادرش با امور هنری سروکار دارد و در موزه کار می کند. می پس از مرگ مادرش احساس گیجی و آشفتگی می کند و بفهمی نفهمی از او دلخور است. کریستینا قبل از این که بمیرد دو نامه نوشته و آن را برای دخترش، می، گذاشته است. یکی از نامه ها حاوی پاره ای از اعترافات کریستینا درباره زندگی گذشته اش است. این نامه بدل به تمهیدی برای بردن تماشاگر به گذشته می شود؛ به زمانی که کریستینا زن جوان و آرزومندی بوده است. در ادامه، سر و کله ی یک عکاس نیویورکی به اسم مایکل پیدا می شود. مایکل که در یک نشریه اینترنتی مخصوص حرفه عکاسی کار می کند درصدد نوشتن مقاله ای درباره کریستیناست. تحقیقات مایکل درباره زندگی کریستینا وی را به ایسایی می رساند که شناخت کاملی درباره دوران جوانی کریستینا دارد. طولی نمی کشد که می و مایکل در نیویورک با هم دیدار می کنند و در همان ملاقات نخست به هم علاقه مند و دلباخته ی یکدیگر می شوند...