رضا مثقالی، معروف به رضا مارمولک، دزد سابقه داری است که بارها دستگیر و زندانی شده و هر بار، پس از مدت کوتاهی از آزادی اش، به جهت ارتکاب به خلاف تازه ای، روانه زندان شده است. آخرین باری که او دستگیر می شود، جرم سنگین تری دارد، اتهام او سرقت مسلحانه است. این بار رضا تحویل زندانی می شود که رئیس سختگیر و انعطاف ناپذیر آن، آقای مجاور، نفوذ و تأثیر بسیاری بر زندانیان دارد، و معتقد است باید آنقدر نسبت به زندانیان سختگیری کرد که دیگر، پس از آزادی، فکر اعمال خلاف را نکنند. او عقیده دارد زندانیان را حتی به زور هم شده باید وادار به درستکاری کرد تا رستگار شده و به بهشت بروند. رضا مارمولک باهوش تر و زیرک تر هم، از مجازات آقای مجاور در امان نمی ماند و هر بار با نافرمانی هایش محکوم به تحمل حبس انفرادی می شود. اما یک بار که مجروح و برای درمان به بیمارستان خارج از زندان منتقل شده، با استفاده از غفلت نگهبان مستقیم خود و پوشیدن لباس یک روحانی بستری در بیمارستان، موفق به فرار می شود. رضا مارمولک، با مصونیتی که در لباس تازه پیدا کرده خود را به شهرکی مرزی می رساند تا با به دست آوردن گذرنامه جعلی از کشور خارج شود. اما شهرک که در انتظار ورود یک روحانی به عنوان امام جماعت است، او را به اشتباه مورد استقبال قرار داده و امامت جماعت محلی را به عهده اش می گذارند. رضا مارمولک به شیوه و برداشت های خود، مردم را موعظه و راهنمایی می کند و خطاهایش را نیز اهالی، تعبیر به اعتقادات نیکوکارانه اش می کنند و رفته رفته او در روستا مریدان زیادی پیدا می کند. بعد از مدت کوتاهی رضا خودش نیز تحت تأثیر کسوت روحانیت و موقعیت جدیدش به اعمال مثبتی روی می کند. آقای مجاور رئیس زندان که همه جا به دنبال اوست، سرانجام رضا مارمولک را می یابد، اما او هم تحت تأثیر شرایط پیش آمده، به هنگام دستگیری اش مایل نیست به او دستبند بزند....