حسين آقای بزاز قبل از مرگ به آقا كمال، مرد پارسا و پرهيزكار، وصيت می‌كند كه سرپرستی دخترش گُل‌رُخ را بپذيرد. آقا كمال دختر را به خانه‌اش می‌برد و همسرش معترض است كه با وجود پسر جوانش احمد نمی‌بايد مسئوليت دختر دَمِ بختی را بپذيرد. به تدريج احمد و آقا كمال، هر دو، به گُل‌رُخ علاقه‌مند می‌شوند. آقا كمال كه دچار عذاب وجدان است موضوع را با دوست معتمدش قاسم آقا در ميان می‌گذارد، و با حالی سودايی مردم محل را از خود می‌راند، و در حالتی ناهوشيار خود را در زيرزمين خانه‌اش اخته می‌كند. او شب از بستر بيماری برمی‌خيزد و پسرش را در اتاق گُل‌رُخ می‌بيند؛ به مسجد می‌رود و طلب استغفار می‌كند. روز بعد پسركی برای همسر آقا كمال و فرزندش خبر می‌برد كه آقا كمال......