جامعه ای از یتی ها (غول های آدم برفی) در نوک کوهستانی پر از یخ و برف زندگی می کنند. در واقع حلقه ای از ابرها این جامعه ی غول های برفی را از جامعه ی انسانی ای که در کوهپایه زندگی می کنند جدا کرده است. باورها و قوانین جامعه غول های برفی روی سنگ حک شده و همه ملزم به پیروی از این قوانین هستند. حافظ و نگاهدارنده این قوانین غول سالخورده ای است با ردایی سنگی بر تن و عصایی در دست به اسم «حافظ سنگ». غالب غول ها وظیفه تکه تکه کردن یخ ها و تغذیه فیل های کوهستان را بر عهده دارند، اما قهرمان داستان، میگو، به همراه پدرش وظیفه بیدار کردن حلزون بزرگ آسمانی (خورشید) را در آغاز هر روز بر عهده دارد. میگو قوانین جامعه خود را با شور و شوق خاصی دنبال می کند و از قانون «هیچ سئوالی نپرس» پیروی می کند تا این که یک روز بر حسب تصادف با یک انسان رو به رو می شود. میگو که تا این زمان هیچ انسانی ندیده اسم این موجود را که هواپیمایش در ارتفاعات سقوط کرده پاکوچولو می گذارد. میگو به زودی پی می برد که گروهی از همنوعانش -  به رهبری میچی، دختر حافظ سنگ – یک گروه محرمانه تشکیل داده اند که کارشان طرح پرسش هایی درباره دنیایی است که در کوهپایه وجود دارد. همزمان یک برنامه ساز تلویزیونی به اسم پرسی پترسون در شهر کوچک واقع در کوهپایه به دنبال ساختن برنامه ای درباره غول های برفی است. پترسون معتقد است که چنین موجوداتی واهی و خیالی هستند اما می خواهد فیلمی دروغین در این باره بسازد و در آن مدعی شود که غول های برفی واقعا وجود دارند. در ادامه، میگو که خیلی کنجکاو است اطلاعاتی درباره موحودات ساکن در کوهپایه به دست آورد راهی شهرک کوهپایه ای می شود که جمعی از انسان ها در آن زندگی می کنند. او در نخستین برخورد با این جامعه انسانی با پرسی پترشون رو به رو می شود و این آغاز ماجرهایی تازه و هیجان انگیز است....