مرتضی نوجوانی ست که آرزوی به دست آوردن یک دوربین و ساختن فیلم ناتمامش را دارد. او برای تعریف کردن ایده ی فیلمش و جذب سرمایه به دفتر تهیه کننده ها می رود. او که در کارواش کار می کند روزی تصمیم می گیرد دوربین دوستش را قرض بگیرد تا از یکی از صحنه های مهم فیلمش که نگه داشتن یک قطار در حال حرکت با نیروی ذهنی ست تصویر بگیرد. او بچه های مدرسه را به دیدن این صحنه دعوت می کند و از همه شان هم پولی بابت تماشا می گیرد. اما دوربین در مهم ترین لحظه روی زمین می افتد و می شکند و مرتضی به دردسر می افتد. یک روز صبح که از خواب بلند می شود می فهمد مادرش پولی بابت کرایه دوربین در جیبش گذاشته و کمی هم پول برای خرید داروهایش به او داده. مرتضی به داروخانه که می رود تا داروهای مادر را بگیرد، متوجه می شود مادر که سرطان دارد به دلیل بی پولی یکی از مهم ترین داروها را که را در خوب شدنش به او کمک می کند نمی تواند بخرد. مرتضی که متوجه این موضوع می شود، برای به دست آوردن پول داروی مادر ابتدا تصمیم می گیرد با چند جوان حقه باز بر سر یک بازی کامپیوتری شرط بندی کند که در نهایت جوان ها گولش می زنند و مرتضی هم فرار می کند. در همین موقع خبر می رسد تهیه کننده ای که مرتضی ایده اش را برایش تعریف کرده بود راضی شده ایده ی او را بخرد. مرتضی که خوشحال و خندان چکی از تهیه کننده گرفته، به خانه برمی گردد اما دوستش که دوربین را به او قرض داده بود از راه می رسد و با او درگیر می شود. بعد هم چک را به زور از او می گیرد تا زمانی که دوربین را سالم به او تحویل بدهد. مرتضی تصمیم می گیرد قطار را در حضور تمام بچه های مدرسه و در ازای دریافت مبلغ زیادی پول متوقف کند. او برای این کار فکری به سرش می زند؛ برادر کوچکش را مامور می کند سوار قطار شود و در جایی مشخص، ترمز خطر را بکشد تا قطار در مکان مورد نظر بایستد. این نقشه به شکست می انجامد چون برادر کوچک با دخالت مامور قطار موفق به کشیدن ترمز نمی شود. مرتضی که این تیرش هم برای جمع آوری پول داروی مادر به سنگ خورده، این بار تصمیم می گیرد موتور پدر را پیش دوستش گرو بگذارد تا چک را از او بگیرد و پول داروی مادر را جور کند. او همین کار را هم می کند اما در آخرین لحظه متوجه می شود داروی مادر هر 21 روز یک بار باید تکرار شود....