واحد جذب نیروی نیروی دریائی ایالات متحده، کارولینای جنوبی. گروهبان توپخانه، هارتمن گروهی داوطلب تازه‌کار را می‌پذیرد و برای آنها نام‌های جدید انتخاب می‌کند، مثلاً به یکی از آنها، سرباز جوکر و دیگری، سرباز کابوی می‌گوید، و با خشونت و بددهنی به آنها می‌فهماند که باید هشت هفته آموزشی را به همین ترتیب سر کنند. یکی از داوطلبان، سرباز چاقی به نام لارنس است که هارتمن او را گومر پایل صدا می‌کند. سرباز جوکر می‌خواهد به او کمک کند، اما در مقابل خشم و نفرت دیگر هم‌قطارانش نسبت به پایل، تسلیم می‌شود. تا این که یک شب همه گروه پایل را کتک می‌زنند. از این پس او مثل مرده‌های متحرک از دستورهای هارتمن اطاعت می‌کند و با اسلحه‌اش (که همه دستور دارند نامی دخترانه بر روی آن بگذارند) صحبت می‌کند. در انتهای دورهٔ آموزشی، یک شب پایل تفنگش را پر می‌کند و ابتدا به هارتمن شلیک می‌کند و بعد اسلحه را سمت خودش می‌گیرد و خود را می‌کشد. در ادامه، جوکر به‌ عنوان گزارشگر مجله «استارز اند استرایپس»، همراه با عکاس مبتدی‌اش، رافترمن» (کوین میجر هوارد به ویتنام می‌رود. بعد از حمله ویت‌کنگ‌ها و ویتنام شمالی‌ها، آن دو به شهر هوئه می‌روند و در آنجا، جوکر دوباره کابوی را می‌بیند که اکنون در یکی از جوخه‌های نیروی دریائی مشغول خدمت است. فرمانده جوخه، ستوان تاچ‌داون کشته می‌شود و بعدتر وقتی خبر می‌رسد که اطراف رود پرفیوم از ویتنام شمالی‌ها پاک‌سازی شده، جوخه برای شناسائی به آنجا می‌رود. اما سردسته‌شان، ارلِ دیوانه با یک تله انفجاری کشته می‌شود و کابوی کنترل اوضاع را در دست می‌گیرد اما تیراندازهای کمین کرده به جوخه حمله می‌کنند و دو نفر از افراد گروه به شدت مجروح می‌شوند. بعدتر خودِ او هدف حمله یک تیرانداز یک زن قرار می‌گیرد و کشته می‌شود. اما سرانجام زن به دام می‌افتد و رافترمن به او شلیک می‌کند. زن که به شدت زخمی شده، التماس می‌کند تا او را بکشند و........