ماجرای واقعی فرانک لوکاس، راننده ی کم حرف یکی از روءسای بزرگ تبهکاران، که پس از مرگ ناگهانی رییس و استادش، بامپی جانسون، خودش را به عنوان واردکننده ی شماره ی یک هرویین در منطقه هارلم در منهتن نیویورک تثبیت می کند و امپراتوری تبهکارانه ی خودش را تشکیل می دهد. او این کار را از طریق خرید مستقیم هرویین از منبعی در ویتنام (در زمان جنگ) انجام می دهد و شیوه منحصربه فردی هم برای وارد کردن مواد مخدر به آمریکا ابداع کرده است. در نتیجه، محصولش برتر و در عین حال ارزان تر از محصول دیگران است. او با مافیای نیویورک نیز روی هم ریخته و از این طریق حفظ جایگاهش را تضمین کرده است. بخصوص که در کارش اهل نارو زدن نیست و اصول حرفه ای، به شیوه ی خاص خودش، اصول اخلاقی را رعایت می کند. ریچی رابرتز نیز پلیس درستکار و مصمم و در عین حال مطرودی است که نیروی ضربت مشترکی با دولت فدرال را علیه پخش مواد مخدر رهبری می کند. او به دلیل باخبر بودن از هرآنچه در خیابان های شهر می گذرد.، از تحولاتی که در عرصه ی پخش و فروش مواد مخدر پدید آمده، آگاه می شود و می فهمد نیروی نوظهوری این عرصه را در اختیار خود گرفته است. لوکاس و رابرتز به رغم تفاوت های فاحشی که به دلیل قرار داشتن شان در دو جبهه ی کاملاً مخالف میان آن دو وجود دارد، از جهات بسیاری شبیه همدیگر هستند: هر دوی آنها به دلیل پیروی سفت و سخت از اصول اخلاقی خاص شان، از همتایان و همکارانشان جدا افتاده اند و هر دو آدم هایی کله شق و تک رو هستند. از آن گذشته به نظر می رسد که سرنوشت این دو نفر به طرز گریزناپذیری درهم تنیده شده و رویارویی میان آنها اجتناب ناپذیر می نماید. یک چیز مسلم است و آن هم این که فقط یکی از آن دو می تواند در این رویارویی پیروز شود.....