چارلی سیمز صاحب بورس یک کالج شده که قطعاً درهای هاروارد را به رویش بازخواهد کرد. چارلی برای درآوردن پول بلیت هواپیمای خود، با پاسخ به آگهی خانم رسی که دنبال مراقب برای پدر نابینایش، سرهنگ دوم بازنشسته فرانک اسیلد می گردد، کاری موقت گیر می آورد. نخستین ملاقات آن دو بدشگون است: اسلین مردی مستبد و زورگوست و خیلی زود از کوره درمی رود. بنابراین چارلی با اکراه می پذیرد که برای دو-سه روز آخر هفته از اسلید مواظبت کند. از طرف دیگر در کالج، چارلی و دوستش جورج ویلیس شاهد یک سیاه بازی بوده اند که سر ناظم کالج آقای تراسک پیاده کرده اند و تراسک تهدید کرده که اگر چارلی و جورج واقعیت را نگویند، پس از تعطیلات در مورد تنبیه شان تصمیم گیری خواهد کرد. چارلی برای عید شکرگزاری نزد اسلید می رود. به محض آن که خانواده ی رسی خانه را ترک می کنند، اسلید فاش می سازد که نقشه ی چند روز اقامت دیوانه وار را در نیویورک ریخته است. اعتراضات چارلی فایده ای ندارد و خیلی زود خودش را همراه با اسلید در یک سوئیت مجلل در هتل والدورف-آستوریای نیویورک می یابد. اسلید که هرگز زیر بار نابینایی خود نرفته، آدمی پرحرف، دنبال خوشگذرانی و علاقه مند به غذاهای خوشمزه است. روز بعد، در حالی که لباس شیکی پوشیده برای شام شکرگزاری به منزل برادرش ویلی می رود و به همه ی خویشاوندان خود توعین می کند. برادرزاده اش رندی به چارلی می گوید که نابینایی اسلید نتیجه بی توجهی اش هنگام ور رفتن با یک نارنجک بوده است. وقتی به هتل برمی گردند، چارلی، اسلید را در حال تمیز کردن هفت تیرش می بیند و از او می خواهد که فشنگ هایش را بدهد. در سالن هتل، اسلید به دختری طرز اجرای درست تانگو را یاد می دهد. روز بعد، چارلی به اسلید پیشنهاد یک اتوموبیل سواری می دهد. اسلید در موقعیتی تنها، خیال خودکشی به سرش می زند. در ادامه، اسلید در کالج به دفاع از چارلی صحبت می کند و....