داستان از زمان حال شروع می شود. پیرزنی برای چند جوان مبارزه و قیام پدرش را تعریف می کند و با فلاش بک یه سال 1295 می رویم. محمدجواد بنکدار یک مبارز سیاسی و انقلابی است که از طرف حکومت به خاطر فعالیت های سیاسی اش تحت تعقیب قرار می گیرد. در این میان با نقوذ انگلیسی ها یه جریان حکومتی کشور، کم کم اوضاع از دست حکومت ایران خارج شده و انگلیسی ها سعی در رتق و فتق امور دارند. یکی از مهم ترین استراتژی آنها انبار کردن آذوقه ی مردم و واردات و صادرات غیرقانونی مواد غذایی است، به جای این که حداقل نیاز مردم برطرف شود. همین استراتژی منجر به وقوع خشکسالی، قحطی و بیماری های خطرناکی همچون سل، وبا و طاعون می شود، طوری که اکثر مردم جان خود را از دست می دهند و آنها که باقی مانده اند، در یک یتیم خانه جمع می شوند. اما به خاطر نبودِ داروی کافی پای بنکدار دوباره به میان کشیده می شود. او با چند نفر از یارانش به کاروان حمل غذا و داروی انگلیسی ها و عثمانی ها حمله می کند و داروها را برای مردم می برد. از طرفی خواهرزاده ی بنکدار نیز توسط انگلیسی ها دستگیر و شکنجه می شود، اما مکان مخفی بنکدار لو نمی رود. تا نهایت بنکدار با یورش انفرادی به سمت نیروهای مخالف، سردسته ی آنها را به قتل می رساند و می گریزد. به زمان حال بازمی گردیم و پیرزن ادعا می کند که به خاطر تحریف انگلیسی ها و سانسور حکومت آن زمان، هیچ منبع مکتوب و تصویری از این ماجرا وجود ندارد....