در یک روستای دور افتاده، "مشد حسن" صاحب تنها گاو روستا است. این گاو، شیر اهالی روستا را تامین می کند، مشد حسن، شبفته ی گاوش است و عاشقانه او را دوست دارد. اهالی روستا در ترس و هراسِ دائمی اهالی روستایی در نزدیکی خود به سر می برند و همیشه به مشد حسن اشاره می کنند که گاوش بالاخره مورد حمله ی بلوری ها قرار خواهد گرفت. مشد حسن برای انجام کاری روستا را ترک می کند. در غیبت او، گاو به علت نامعلومی می میرد. اطرافیان مشد حسن که از میزان علاقه ی او نسبت به گاوش آگاه هستند، با کمک اهالی روستا، جسد گاو را دفن می کنند و می کوشند با وانمود کردن این امر که گاو به نقطه ی نامعلومی گریخته و به زودی بازخواهد گشت، مشد حسن را آرام کنند. مشد حسن که تعادل روانی خود را از دست داده بی تفاوت به سخنان آنها به طویله پناه می برد و در غیبت گاو، به تدریج ماهیت انسانی خود را از دست می دهد و حرکات و رفتار گاو را دنبال می کند. چند تن از اهالی روستا، او را برای مداوا به سوی شهر می رند، اما در بین راه، هنگامی که بارانی سیل آسا می بارد، خود را از یک بلندی به زیر می اندازد و می میرد.