جواد معتاد است و همین اعتیاد باعث شده تا شغلش را از دست بدهد. او شب ها برای خرید مواد راهی پارکی در نزدیکی خانه شان می شود. شبی برای بازگشت به خانه منتظر تاکسی است که اتوموبیلی شخصی مقابلش توقف می کند. جواد سوار می شود اما در میانه ی راه راننده او را بیهوش می کند و به خانه ی خود می برد. جواد وقتی به هوش می آید پی می برد در زیرزمین خانه ای که قفسه هایش پر از بطری های حاوی خون اند، زندانی شده است. او با همسرش تماس می گیرد اما حرف هایش برای او باورکردنی نیست و به حساب نئشگی اش گذاشته می شود. کمی بعد راننده وارد زیرزمین می شود و پی می بریم او دراکولا است که با همسرش به عنوان آخرین بازماندگان نسل خون آشام ها زندگی می کند. همسر دراکولا با دیدن جواد در خانه عصبانی می شود و با متهم کردن شوهرش به پیمان شکنی خانه را ترک می کند. دراکولا برای جواد داستان زندگی خود را تعریف می کند و می گوید شرط همسرش برای ازدواج با او کنار گذاشتن خون آشامی بوده است. اما او پس از چند سال دیگر تاب نیاورده و در چند ماه اخیر چند بار مرتکب این عمل شده و به طرز عجیبی دیگر نمی تواند این کار را کنار بگذارد. جواد کشف می کند که دراکولا قربانیانش را از همان پارک محل تجمع معتادان و فروشنده های مواد مخدر انتخاب می کرده و بی آن که خودش بداند معتاد شده است. در واقع ناتوانیِ دراکولا نه ترک خون آشامی که ترک مواد اعتیاد – به علت خوردن خون افراد معتاد – است. از اینجا به بعد تلاش جواد و و دراکولا برای ترک کردن آغاز می شود ولی در عمل خانه ی بزرگ و مجلل دراکولا پس از رفتن مجدد همسرش تبدیل به محلی برای استعمال مواد مخدر می شود و حتی راننده آژانسی که خریدهای خانه ی دراکولا را انجام می دهد هم به جمع آنها می پیوندد. در پایان دراکولا تحت فشارهای عصبی و ناتوان از ترک به سمت جواد حمله می کند و خون او را می مکد.