ابتدا کارگردان فیلم (کشاورز) خودش را به ما معرفی می کند و در میان شاگردان یک دبیرستان دخترانه به دنبال بازیگر می گردد. در صحنه ی بعد خانم شیوا منشی صحنه ی فیلم صبح زود به دنبال طاهره می رود و در غیاب او با مادربزرگش صحبت می کند. طاهره حاضر نیست لباس محلی به تن کند و موضوع به بعدازظهر موکول می شود. برنامه فیلمبرداریِ بعدازظهر – به خاطر لکنت زبان بازیگر نقش شوهر – قطع می شود. خانم شیوا برای آوردن حسین، کارگر گروه فیلمبرداری ، برای این نقش روانه می شود و او را می آورد. اما آمدن حسین نیز مشکل را حل نمی کند چون این بار طاهره جواب او را نمی دهد. برنامه فیلمبرداری به هم می خورد و در بازگشت، کارگردان از حسین دلیل ماجرا را جویا می شود. حسین تعریف می کند که پیش از این کارگر ساختمانی بوده و یک بار به خواستگاری طاهره رفته ولی پدر و مادرش به دلیل نداشتن خانه به او جواب رد داده اند. در شب زلزله، پدر و مادر طاهره از دنیا رفته اند اما مادربزرگش در پاسخ تقاضای مجددِ او همچنان با ازدواج آن دو مخالف است.

صبح روز بعد طاهره سرانجام با لباس محلی سرصحنه حاضر می شود و حسین سعی می کند در وقفه های بین برداشت ها، دل طاهره را به دست بیاورد. طاهره پاسخی نمی دهد، حتی پاسخ منفی. فیلمبرداری به خاطر اشتباه های مکرر حسین و طاهره، به کُندی و دشواری پیش می رود ولی دست آخر نقش آنها تمام می شود و طاهره وقتی می بیند بر سر ماشین (میان عوامل فنی) بگومگو شده، پیاده از راه میان بر، راهی خانه می شود. حسین نیز با اشاره ی ضمنی کارگردان دنبالش می رود، و کارگردان هم پنهانی در پی آنهاست. حسین با سماجت علاقه اش را به تفضیل ابراز می کند. طاهره پاسخی نمی دهد و آرام و باشکوه، مسیر پرپیچ تپه ی فیلم «خانه دوست کجاست» را بالا می رود و حسین پس از مکثی کوتاه در پی اش روان می شود. آن سوی تپه در نمایی بسیار دور طاهره و حسین دو لکه ی سفیداند که در زمینه ی سبز حرکت می کنند و پس از زمانی طولانی، یکی از از لکه های سفید (حسین) مسیر رفته را با شتاب بازمی گردد و موسیقی روی تصویر، شادمانی حسین را القا می کند.