جیمی کانلان تبهکار بازنشسته ای است که طی دوران خدمت اش برای شاون مگوایر، رییس باند تبهکاران، حداقل 18 نفر را به دستور او کشته است. اما جیمی که زمانی برای خود ابهتی داشت، حالا در وضع بسیار بدی به سر می برد. او غالب شب ها را در میخانه ها به صبح می رساند و هیچ انگیزه ای برای زنده ماندن ندارد. او برای گذراندن زندگی حقیرش مجبور به گدایی از دنی مگوایر، پسر شاون مگوایر، است. جیمی گاهی وقت ها هم برای درآوردن مقداری پول، در مهمانی های کریسمس لباس بابانوئل را می پوشد. جیمی که به الکل مبتلاست حالا به چنان وضعی مبتلا شده که نسل جوان تر تبهکاران وی را مسخره می کنند. موضوع دیگری که جیمی را آزار می دهد عدم ارتباط وی با تنها پسرش، مایک، است. جیمی خیلی زود پسرش را تنها گذاشته زیرا معتقد بوده که حرفه ی وی به شکلی است که می تواند باعث بدآموزی به پسرش شود. وی با همین استدلال رابطه اش را با پسرش در سالهای گذشته قطع کرده است. گرچه از نظر جیمی این کار وی در حکم یک فداکاری بزرگ بوده اما پسرش هرگز وی را به خاطر نداشتن مسئولیت در قبال خانواده اش نبخشیده. مایک در حال حاضر به عنوان راننده ی لیموزین کار می کند و دارای همسر و دو فرزند است و فرزند دیگری هم در راه دارد. در ادامه، دنی مگوایر درگیر یک معامله ی هروئین با دو قاچاقچی آلبانیایی می شود. بر حسب تصادف، این دو قاچاقچی را مایک با اتوموبیل خود به محل قرار ملاقات شان با دنی مگوایر می رساند. اما معامله خوب پبش نمی رود و دنی دو قاچاقچی را می کشد. مایک که شاهد جنایت است از مهلکه می گریزد. دنی موضوع را به اطلاع پدرش می رساند. شاون دوست قدیمی اش، جیمی، را فرا می خواند تا به نحوی موضوع را صورت مسالمت آمیزی حل و فصل کند اما دنی خودش مدیریت بحران را به دست می گیرد. سپس جیمی برای نجات دادن پسرش مجبور به کشتن دنی می شود. به این ترتیب دستور کشتن جیمی و پسرش از سوی شاون مگوایر صادر می شود. حالا به عهده ی جیمی است که با استفاده از تجربه و مهارت هایش بتواند جان تنها پسرش را از گزند آدمکش های حرفه ای که در به در به دنبال آنها می گردند نجات دهد.....