سوفی دخترک یتیم ده ساله ای است که در یتیم خانه ای در لندن زندگی می کند. یک شب، او آن سوی پنجره اتاق خوابش غولی ظاهراً سالخورده را می بیند. غول سوفی را با خودش به "جایِنت کانتری" (غول آباد) می برد و در آنجا به سوفی می گوید که مجبور است تا تا آخر عمرش پیش او بماند چون چشمش به غولی افتاده که نباید می افتاده و نباید وجود غول ها فاش شود. غول، خودش را "غول گنده ی مهربان" معرفی می کند که مخففش می شود "غ گ م". همان شب غول که خودش گیاهخوار است کاری می کند تا سوفی این کابوس را ببیند که پس از فرار از چنگ او، خوراک غولی زشت و فوق العاده بزرگ تر شده است. فردایش غول به سوفی می گوید که نباید فکر فرار به سرش بزند چون بقیه ی غول ها که خیلی از او بزرگ ترند آدمخوارند و او را یک لقمه ی چپ خواهند کرد. همان موقع رهبر مخوف غول های آدمخوار، معروف به "فلِش لامپ ایتر" یا "گوشت بِلُنبان" که بوی آدمیزاد به مشامش خورده سرزده وارد خانه غ گ م می شود ولی به هر ترتیبی که هست خطر خورده شدن از بیخ گوش سوفی می گذرد. بعداً غ گ م برای سوفی توضیح می دهد که کارش گردآوری و پخش کردن خواب ها و رویاهاست. سوفی، او را متقاعد می کند که او را با خود به "دریم کانتری" (رویاآباد/سرزمین رویاها) ببرد. ولی برای رسیدن به این مکان باید از قلمرو گوشت بلنبان و دیگر غول های آدمخوار، از جمله "خون تو شیشه کُن"، "استخوان شکن"، "سنگدان خور"، "بچه جَونده" و... بگذرند. شرایط وقتی مخوف تر جلوه می کند که غ گ م برای سوفی تعریف می کند که چگونه آخرین کودک انسانی که او به نزد خودش آورده بود تا بزرگ کند به چنگ غول های آدمخوار افتاده و خوراک آنها شده....