کریس وسلی معلم تاریخ دبیرستان است. یکی از روزها که وی مشغول صحبت درباره مهاتما گاندی (رهبر خشونت پرهیزِ استقلال هندوستان) و مارتین لوترکینگ (رهبر خشونت پرهیزِ جنبش مدنی سیاهپوستان آمریکا) است، یکی از شاگردانش سئوال می کند که آیا شباهتی میان آموزه های گاندی و لوترکینگ با آموزه های مسیح (ع) وجود دارد؟ گریس در پاسخ به این دانش آموز آیاتی از انجیل را نقل می کند. دیری نمی گذرد که پدر و مادر دانش آموز که خود را "عقل گرا" (یا به تعبیر مخالفانشان، "خداناباور" و "سکولار") می دانند به مدیریت دبیرستان شکایت می کنند. طبق قانون اساسی آمریکا، در مدارس و دانشگاه ها هرگونه تبلیغ مذهبی جرم تلقی می شود و به همین دلیل گریس متهم می شود که قانون مذکور را نقض کرده و سر کلاس تبلیغ مذهبی کرده است. هیت مدیره مدرسه از گریس می خواهد که عذرخواهی کند اما گریس که به مسیح اعتقاد دارد این پیشنهاد را نمی پذیرد. سپس با وکیل خداناباوری به اسم پیتر کین آشنا می شویم. کین تصمیم گرفته این مجادله را تبدیل به مجادله حقوقی در سطح ملی کند و به قول خودش "یک بار برای همیشه" ثابت کند که "هیچ خدایی وجود ندارد". کین به پدر و مادر دانش آموز می گوید که اگر این پرونده توجه ملی را جلب کند آنها به راحتی خواهند توانست هزینه های تحصیل فرزندشان در دانشگاه را فراهم کنند فقط شرطش این است که نباید در هیچ م حله ای کوتاه بیایند. به این ترتیب پرونده گریس به دادگاه می رود  و خیلی زود توجه مردم و رسانه ها معطوف آن می شود. گریس هم برای خودش وکیلی دارد که گرچه مسیحی نیست اما به ایمان مذهبی گریس احترام می گذارد. اما ظاهراً این یک جنگ نابرابر میان خداباوران و خداناباوران است است زیرا اولی ها خودشان را در اقلیت می بینند و از امکانات مالی چندانی هم برخوردا نیستند اما....