مایکل ادواردز معروف به "اِدی" در یک خانواده کارگر بریتانیایی بزرگ شده است. او از دوران کودکی رویای این را داشته که روزی برای خودش ورزشکار بزرگی شود و در رقابت های المپیک پیراهن ملی کشورش را بپوشد. اِدیِ نوجوان ابتدا در رشته های مختلف دومیدانی و حتی وزنه برداری مشغول می شود و تلاش های زیادی برای موفقیت در این زمینه می کند اما نتیجه ای نمی گیرد. مشکل عمده ی اِدی پاها و زانوی مصدوم اوست. اما او هیچ اعتنایی به این معضل ندارد. سپس توجه اِدی معطوف به ورزش های زمستانی می شود و خودش پی می برد که در زمینه ی اسکی می تواند پیشرفت کند. اما فدراسیون اسکی بریتانیا با درخواست اِدی برای شرکت او در تیم ملی اسکی بریتانیا در المپیک زمستانی 1984 مخالفت می کند. در خانه، پدر اِدی با فعالیت های ورزشی او مخالف است. او اعتقاد دارد که پسرش به جای وقت تلف کردن باید در کسب و کار خانوادگی شان که همان کارهای ساختمانی است، فعالیت کند. اما مادر اِدی از فعالیت های ورزشی اِدی حمایت و او را به ادامه ی راهی که انتخاب کرده تشویق می کند. اِدی هنگامی که می بیند جایی در رشته اسکی بر روی شیب ندارد تصمیم می گیرد شانس خود را در اسکی پرش ارتفاع امتحان کند. او احساس می کند که در این رشته شانس بیشتری برای موفقیت دارد. در ادامه، اِدی عازم آلمان می شود تا در آنجا نزد بهترین مربیان این رشته تمرین کند. آشنایی اِدی با برانسون پیِری آمریکایی باعث می شود تا او به هدفش نزدیک تر شود. برانسون قبلاً قهرمان پرش با اسکی بوده و حالا به کار برف روبی در پیست تمرین اسکی مشغول به کار است و مرد دائم الخمری ست. او در ابتدا از تمرین دادن اِدی خودداری می کند اما زمانی که شجاعت تا سر حدِ مرگِ اِدی را می بیند تصمیم می گیرد مربی گری او را بر عهده بگرد. بریتانیا از سال 1920 هیچ ورزشکاری در رشته ی پرش با اسکی نداشته و آخرین قهرمان ورزشی آنها در این رشته سالهاست که فوت کرده است. برانسون به اِدی قول می دهد که وی را وارد رقابت های المپیک کند تا به این ترتیب طلسم شصت و چند ساله ی بریتانیا در رشته ی مذکور شکسته شود.....