ماریا زنی میانسال که از پنج سالگی از ایران خارج شده و اکنون همراه با شوهر اسپانیایی/فنلاندی اش رومن در کانادا زندگی می کند، برای اقامتی کوتاه به ایران برگشته است. تنها یادگار زمان کودکی ماریا/مریم، عکسی ست در عمارت "باغ شازده" در ماهان کرمان که از او با دخترخاله اش گرفته شده است. آنها چندی پیش، تنها فرزندشان مارکو را از دست داده اند و ماریا تصور می کند که رومن او را به سرزمین مادری اش آورده تا از اندوهش کاسته شود، اما وقتی درمی یابد رومن به دلیل تحقیقات زمین شناسی اش، به ایران آمده تا از منطقه ی کویری کلوت کرمان بازدید کند، بر افسردگی و دلخوری اش افزوده می شود. مرتضی از کارکنان هتل محل استقرار ماریا و رومن، که بابت علاقه ی زیادش به انگلیسی صحبت کردن با مهمانان خارجی اخراج شده، پسرعموی متعصبش حسین را به سختی راضی می کند تا با خودروی صحرایی اش، این زوج را به اتفاق، به عنوان راهنما به کلوت ببرند و دستمزدی هم بگیرند. ماریا در این سفر با دلخوری رومن را همراهی می کند و مدام با حسین درگیر است. بین راه اتوموبیل پنچر می شود و در فاصله ای که مرتضی برای پنچرگیری تایر زاپاس می رود، بار دیگر مشاجره ای بین رومن و ماریا درمی گیرد. ماریا در ماشین به خواب می رود و رومن در گشت و گذاری آن طرف، با یک مقنی برخورد می کند و همراه با او وارد قنات می شود تا سیاحتی در آنجا کند. مرتضی و حسین، ماریا را به منزل خاله ی حسین، حکیمه می برند تا در مدتی که رومن مسیر قنات را طی می کند، استراحتی بکنند. ماریا که تحت تاثیر مناسبات عاطفی و خانوادگی حکیمه با اطرافیانش قرار گرفته، صبحِ فردا در مسیر کلوت، ضمن تماس تلفنی با دخترخاله اش، تصمیم می گیرد پس از خرابی اتوموبیل، همراه با رومن و مرتضی و حسین، پیاده به سمت ارتفاعت کلوت حرکت کند. حالا پس از یک روز تنش، بین این چهار نفر رابطه ی صمیمانه ای برقرار شده است.