اردوگاه اسیران جنگی در خاک آلمان نازی. فرماندهی اردوگاه با فون شرباخ است. همه ی اسیران گروهبان های ارتش آمریکا هستند و در میانشان یک نفر، سفتون راهش را از آنها جدا کرده است و به تنها چیزی که می اندیشد، آسایش و راحتی خودش است. او می خواهد به هر قیمتی زنده بماند. در اوایل فیلم، دو گروهبان به هنگام فرار کشته می شوند و برای عبرت دیگران صبح فردا اجساد در معرض دید همه قرار می گیرند. کم کم همه به این نتیجه می رسند که در میانشان یک جاسوس وجود دارد. سفتون به این مساله اهمیتی نمی دهد و همچنان با تجارت سیگار، جوراب ابریشم و مواد غذایی با آلمانی ها ادامه می دهد. او غذای ژنرال ها را می خورد و همقطارانش را با صرف تخم مرغ آب پز مورد تمسخر قرار می دهد. یکی از سرگرمی های او مسابقه ی موش دوانی است. این روشِ زندگی نفرت بقیه را در پی می آورد، بخصوص دوک. یک روز اسیر جنگی جدیدی تحویل اردوگاه داده می شود، خلبانی به نام دانبار و خدمه اش را به طور موقت در بازداشتگاه شماره 17 زندانی می کنند تا فون شرباخ کشف کند به چه نحو دانبار  - سوار بر قطار ویژه ی حمل اسیران جنگ – توانسته قطار حامل مهماتی را که از جهت مخالف در حرکت بوده منفجر کند. او را به دفترش می آورد، شکنجه می کند، ولی دانبار کلامی بر زبان نمی آورد. در این بین، دوک و دیگران مطمئن شده اند که سفتون جاسوس آلمانی ها است، پس او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار می دهند. روزی، شولتس دستور می دهد تا افراد آسایشگاه را ترک کنند، ولی سفتون فرمان را اجرا نمی کند و در گوشه ای مخفی می شود و گفتگوی شولتس با جاسوس واقعی، پرایس را می شنود. پرایس شنیده هایش را که بر مبنای اطلاعاتی که از خدمه ی هواپیمای دانبار کسب کرده برای شولتس بازگو می کند. زمانی که آلمانی ها می خواهند دانبار را از اردوگاه خارج کنند تا به عنوان خرابکار محاکمه شود، زندانی ها بمب های دودزای دست سازی را منفجر و دانبار را در برج آب مخفی می کنند. شب همه نگران هستند که چه کسی می باید دانبار را فرار بدهد. پرایس داوطلب این کار می شود و پی به مخفیگاه خلبان آمریکایی می برد، اما سفتون جلو می آید و به ارشد آسایشگاه، هافی، می گوید که آلمانی ها را از محل اختفای دانبار مطلع کرده است. هافی مبهوت می ماند و دوک تهدید می کند که سفتون را کتک خواهد زد، ولی طی این مشاجره، هویت جاسوس واقعی برملا می شود. پرایس به اسارت آمریکایی های در بند درمی آید. به دست و پاهایش قوطی های حلبی و انواع اشیاء صدادار می بندند و دیرهنگام او را به بیرون آسایشگاه می اندازند تا کشته شود. در این فاصله سفتون خود را به برج آب می رساند و به دانبار کمک می کند تا از آن بیرون بیاید. سپس با استفاده از قیچی، سیم خاردار را می برد و دانبار می کریزد. فون شرباخ با مشاهده ی جسد پرایس یکه می خورد ولی می داند که هیچ واکنشی نمی تواند بروز دهد. فقط یک سئوال می کند: "چرا این کار را کرد؟