لامورته ی فرشته خوی بر "سرزمین به یادآورده شدگان"، و خیبالبای اهریمن صفت بر "سرزمین فراموش شدگان" حکومت می کنند (تعلق آدم ها پس از مرگ به یکی از این دو دنیای متضاد هیچ ربطی به اعمال و کردار خوب یا بد آنها در این دنیا ندارد. قضیه این طوری ست که آن آدم هایی پس از مرگ هر سال در 2 نوامبر توسط اعضای خانواده یا دوستان شان یادشان گرامی داشته شود به "سرزمین به یاداورنده شدگان" می روند و آنهایی که هیچکش به یادشان نیست و یادشان را گرامی ندارد به "سرزمین فراموش شدگان" می روند). در ادمه داستان، خیبالبا که از اداره ی سرزمین خود ملول شده به لامورته پیشنهاد یک شرط بندی می کند که مورد پذیرش او قرار می گیرد. آنها دو پسربچه در یک شهر کوچ را به عنوان مُهره های بازی خویش انتخاب می کنند. این دو مانولو و واکین نام دارند. مانولو در بزرگسالی به یک گاوباز تبدیل می شود که شغل خانوادگی اوست  اما وی دوست دارد موسیقی دان شود. در مقابل واکین یک سرباز شجاع و بی باک است . هر دوی انها دلباخته ی ماریا دختر مستقل و شجاع شهردار می شوند. و حالا شرط خدایان بهشت و دوزخ بر سر این است که ماریا نهایتا کدام یک از این دو جوان را به عنوان همسر آینده ی خویش برمی گزیند. اگر واکین همسر ماریا شود خیبالبا می برد و اگر مانولو همسر ماریا شود لامورته برنده ی این بازی خواهد بود.خیبالبا برای موفق کردن واکین دست به حقه و نیرنگ می زند و به او موهبت اسیب ناپذیری ارزانی می کندتا وی بتواند در همه ی جنگ ها علیه راهزنان و یاغی ها پیروز شود تا به این شکل دِلِ ماریا را به دست آورد. اما مانولو یک جوان احساساتی است که توانسته بدجوری توجه ماریا را به حود معطوف کند....