ناصر در مزرعه ی گندم بیدار می شود و خودش را مرده معرفی می کند و چیزی یادش نمی آید. تا این که از طریق قبض خشکشویی، آدرس خانه اش را پیدا می کند. نگهبان خانه به او می گوید که خانه با نشت گاز آتش گرفته است. در خانه با دو دختر رو به رو می شود. یکی دخترکی بی خانمان که آنجا خوابیده و دیگری آیدا که خودش را همسر او معرفی می کند. ناصر حرف های آیدا را باور نمی کند. آیدا به صحت زنگ می زند تا نزد او رفته و ناصر را قانع کنند که شخصی به نام کتی (میترا حجار، که فقط عکسش در فیلم دیده می شود) به دلیل دروغ های او و پنهان کردن مواد مخدر، خانه را آتش زده و دخترش را ربوده است. صحت که لباس حیوانات را پوشیده و کارش تبلیغات در مقابل رستورانی در شهربازی ست، با دیدن ناصر فرار می کند ولی بالاخره گرفتار می شود و عنوان می کند که هرروز ناصر برای پیدا کردن جای مواد – که طبیعی ست محل دفنش را به یاد نمی آورد- سراغ او را می گیرد و این رویارویی تکرار می شود. ناصر نزد نورا به یک تیمارستان می رود و او نشانی مواد را به او می دهد. هنگام برداشتن مواد نیز گروهی به ناصر حمله می کنند، ولی او با حیله گری از چنگ آنها فرار می کند تا سر قرار با کتی حاضر شود. اما متوجه می شود که همه ی اینها، بازی و نقشه ی آیدا و صحت برای رسیدن به گنجینه ی مواد بوده و کتی اصلا وجود خارجی ندارد. ناصر به خانه بازمی گردد و تصمیم می گرد که همه را بکشد. با آیدا دوباره سر قرار حاضر می شود و به همه تیراندازی می کند. دو نفر را می کشد، تیری به گوش صحت شلیک می کند و می خواهد آیدا را به زور با خودش ببرد که آیدا با حمله به او به وسیله ی سرنگ حاوی مواد روان گردان، زمین گیرش می کند. حالا دیگر همه چیز لو می رود. آیدا و صحت به او ال اس دی تزریق می کنند و قرص در دهانش می گذارند و می روند. او نیز به مرور از طریق تصاویر ذهنی اش به ابتدای ماجرا یعنی مزرعه ی گندم بازمی گردد و به نظر می رسد در موقعیتی قرار گرفته که باید چرخه ی دردناک روز گذشته را تکرار کند؛ با انبوهی سئوال بی جواب.