سایگون سال 1965. آدریان کرونائر، درجه دار نیروی هوایی، به عنوان مجری برنامه ی صبح در شبکه محلی رادیویی نیروهای مسلح، به ویتنام اعزام می شود و خیلی زود (به جای اطلاعیه های ارتش و موسیقی "مانتووانی") راک اندرول، طنزهای قبیح و تقلید صداهای مسخره ای را پخش می کند که مورد پسند بسیاری از سربازان و غضب ستوان هاوک و استوار دیکرسون قرار می گیرد. آدریان و همکارش، گارلیک هنگام گردش در سایگون به دختری ویتنامی به نام ترین برمی خورند، و آدریان به او علاقه مند می شود. او برای جلب توجه دختر به هر کاری دست می زند و حتی با هم قطاران خودش درگیر می شود، که این باعث ایجاد تنش میان او و دیکرسون می شود. آدریان که از وجود سانسور نظامی در پخش اخبار دلگیر است – رییس جمهور دستور افزایش حضور نظامیان را در ویتنام صادر کرده است – همچنان به کارش ادامه می دهد تا اینکه با پخش گفت و گویی جعلی با ریچارد نیکسون، خشم هاک را برمی انگیزد. اما ژنرال تایلور از او حمایت می کند. همزمان، بمبی در یک نوشگاه منفجر و دو آمریکایی کشته می شوند، و آدریان که سخت مخالف سانسور خبرهای مربوط به آن است، از کار برکنار می شود و هاک جایش را می گیرد. وقتی هاک نمی تواند موفقیتی کسب کند، دوباره آدریان دعوت به کار می شود. او و همکارش برای گفت و گو با سربازان به منطقه ی تحت کنترل ویت کنگ ها می روند، اما جیپ شان بر اثر انفجار مین ازبین می رود، و توآن، برادرِ ترین، آنها را نجات می دهد. در اینجا دیکرسون خبر می دهد که توآن، مسئول انفجار نوشگاه است و در ادامه آدریان را به گوام منتقل می کنند.