ورمونت، پاییز سال 1959. تاد اندرسونِ خجالتی از شاگردان جدید کالج پیش دانشگاهی سُنتیِ ولتون است که برادرش نیز در همین مدرسه شاگرد اول بوده. یکی دیگر از این شاگردان، نیل پری است که پدر سختگیرش خیال دارد تا از او یک دکتربسازد و معتقد است هیچ چیز نباید حواس او را از درس و مشق پرت کند. آقای نولان، مدیر مدرسه، در گردهمایی شاگردان و والدین شاندر شروع سال تحصیلی، جان کیتینگ را که خود زمانی همانجا درس می خوانده، به عنوان معلم جدید ادبیات انگلیسی مدرسه معرفی می کند. در نخستین جلسه ی کلاس با کیتینگ، نیل و تاد (که هم اتاقی نیز هستند) و همشاگردی شان از فلسفه و نگاهی که کیتینگ نسبت به شعر و زندگی دارد، تکان می خورند. او می گوید که باید به فکر "حال" باشند و چیز خارق العاده ی از زندگی های خود بسازند. دست آخر نیز از آنها می خواهد مقدمه ی فضل فروشانه ی کتاب شعرشان را پاره کنند و دور بریزند. بچه ها به واسطه ی یکی از کتاب های سالهای قدیمی مدرسه، درمی یابند که کیتینگ در زمان تحصیل، محفلی مخفی به نام "انجمن شاعران مرده" را می گردانده و نگرشی پرشور را نسبت به زندگی و ادبیان تبلیغ می کرده است. هفت نفر از شاگردانِ کیتینگ تصمیم می گیرند که همان محفل را دوباره به راه بیندازند. نیل رضایتنامه ای را با امضای پدرش جعل می کند تا با آن در تمرین های نمایشنامه ی «رویای شبی در نیمه ی تابستان» شرکت کند. اما پدرش از موضوع باخبر می شود و او را از بازی منع می کند. با این همه نیل، در نمایش بازی می کند و با استقبال روبرو می شود. پدرش او را به خانه می برد و اعلام می کند که او را به یک مدرسه نظامی خواهد فرستاد. نیل همان شب خودکشی می کند. برای افتضاحی که به پا شده، نولان، معلم ها و والدینِ شاگردان، تقصیر را به گردن کیتینگ می اندازند و اعضای "انجمن شاعران مرده" را مجبور به امضای اقرارنامه ای می کنند که طی آن بر تاثیر فسادآلودِ کیتینگ شده است. کیتینگ مجبور به استعفا می شود ولی پیش از ترک مدرسه، شاگردانش، عشق و همدلی خود را به او نشان می دهند.