نورماندی، اواخر قرن نوزدهم. ترز مالن پس از پیوستن دو خواهر بزرگ ترش به صومعه ی کارملیت ها، تصمیم می گیرد راه آن دو را دنبال کند. این کار منوط به به اجازه از کشیش بخش است. وقتی نمی تواندکشیش بخش را به این کار قانع کند، به اسقف عارض می شود و از آنجا به رُم می رود تا با پاپ صحبت کند و سرانجام موفق به ورود به صومعه می شود و خود را تسلیم محض دستورهای سختگیرانه و خشک آنجا می کند. اما زندگی در صومعه با شگفتی هایی همراه است: یکی از خواهران راهبه که پس از مرگ شوهرش وارد صومعه شده، به ترز اعتراف می کند که همچنان عکس شوهرش را مخفیانه نگه داشته است؛ راهبه دیگر، لوسی، نیز دلبستگی عاشقانه ای به ترز پیدا می کند. با مرگ پدر ترز، دختر چهارم خانواده نیز وارد صومعه می شود و از این پس نقطه عطفی در زندگی ترز به وجود می آید. او به خاطر ریاضت کشیدن های بسیار، آنقدر رنجور و ضعیف می شود که در اثر ابتلای به سل به بستر بیماری می افتد. در آخرین روزهای زندگی اش، ترز، خاطراتش را که خودِ او، آنها را "تجربه های کوچک" زندگی اش می نامد، به نگارش درمی آورد که پس از مرگش، در بیست و چهار سالگی، منتشر می شود. بعدها پاپ او را جزو قدیسه ها می خواند.