سال 1858، جنوب آمریکا. جانگو که برده ای ست سیاهپوست به اتفاق چند برده دیگر به زنجیر کشیده شده و نزد ارباب جدیدش برده می شود. جانگو را از همسرش برومهیلدا جدا کرده اند و او به ارباب دیگری فروخته شده. ناگهان دلیجان کوچکی سر راه برده ها و محافظین مسلحشان سبز می شود. راننده دلیجان که خودش را دکتر کینگ شولتز معرفی می کند دندانپزشکی آلمانی ست که البته شغل اصلی اش جایزه بگیری ست. شولتز از بین برده ها خواهان خرید جانگو می شود و پس از برخورد ناخوشایند برادران اسپک، به یکی از آن دو شلیک می کند و با شلیک به اسب دیگری کاری می کند تا زیر تنه اسبش گرفتار شود. شولتز جانگو را با خود می برد و سایر برده ها را آزاد می گذارد تا هر بلایی که دلشان می خواهد بر سر اسپک بیاورند. شولتز قراری با جانگو می گذارد: او دنبال برادران بریتل می گردد که برای سرشان جایزه تعیین شده. از آنجایی که جانگو آن سه برادر را می شناسد می تواند در پیدا کردن آنها به شولتز کمک کند. شولتز به او قول می دهد که پس از آن، آزادی اش را همراه با 75 دلار پول به او ببخشد. آنها برادران بریتل را که زنده و مرده شان یک قیمت دارد گیر آورده و می کشند و سپس شولتز به جانگو پیشنهاد می کند که مدتی دیگر با او همکاری کند. جانگو قصد دارد تا به ترتیبی که شده همسر محبوبش را پیدا کند و نجاتش دهد تا با هم زندگی تازه ای را شروع کنند. شولتز که علاوه بر احساس مسئولیت به او علاقه مند هم شده تصمیم می گیرد در این راه به او کمک کند. آنها مدتی را با کار جایزه بگیری سر می کنند و در این میان، شولتز آموزش های لازم را در زمینه تیراندازی و چیزهای دیگر به جانگو می دهد. سپس آن دو متوجه می شوند که صاحب کنونی برومهیلدا، مردی ست بسیار ثروتمند، بانفوذ بی رحم به نام کلوین کندی. برای نجات برومهیلدا راهی املاک وسیع و خانه کندی می شوند. کندی برده هایش را وا می دارد تا در مبارزه هایی تن به تن و تا پای مرگ تحت عنوان "نبردهای ماندینگو" با یکدیگر بجنگند. شولتز و جانگو وانمود می کنند که برای خرید یکی از برده های جنگجوی کندی آمده اند ولی هدف اصلی شان خریدن برومهیلدا است. نقشه آنها به دلایلی از جمله زیرکی پیرمردی سیاهپوست به نام استیون که در خدمت کندی ست و رابطه صمیمانه و نزدیکی با او دارد، طبق برنامه پیش نمی رود.....