گرتا ایوانز که اهل مونتانای آمریکاست برای فرار از دست مزاحمت های دوست پسر سابقش، کول، به یک منطقه ی آرام و روستایی در انگلستان نقل مکان می کند. او از طریقی مطلع شده است که یک زن و شوهر در این روستا برای مراقبت از پسر هشت ساله شان به پرستار بچه نیاز دارند. گرتا در همان بدو ورودش پی می برد که دارد وارد فضای متفاوتی می شود. او در حالتی آکنده از بهت و تعجب به راننده ی ماشینی که دارد او را به خانه ی صاحب کار تازه اش می رساند، می گوید: "این خانه انگار یک جورهایی از دلِ یک کتاب قصه بیرون آمده است." که در واقع درست ترش این این است که بگوییم این خانه انگار یک جورهایی از دلِ فیلم های ترسناک گوتیک بیرون آمده). صاحب کارهای گرتا، آقا و خانم هیلشایر هستند. آنها به گرتا می گویند که والدین یک پسر هشت ساله اند هرچند که به قیافه هایشان می خورد که پدربزرگ و مادربزرگ یک بچه ی هشت ساله باشند. آنها وظایف گرتا را دقیقاً مشخص می کنند و ازاو می خواهند همه ی این قوانین و وظایف را مو به مو اجرا کند. آنها سپس گرتا را به پسرشان، برامس، معرفی می کنند و گرتا در کمال تعجب درمی یابد که برامس یک عروسک چینی است. آقا و خانم هیلشایر طوری با این عروسک برخورد می کنند که انگار واقعاً پسرشان است. آنها به او غذا می دهند، او را از پله ها بالا و پایین می برند، با او حرف می زنند، و او را در رختخواب می خوابانند. گرتا تعجب و بهت و حیرت خود را فرو می خورد و اصلاً به روی خود نمی آورد و همان وظایفی را که از او خواسته اند اجرا می کند. در ادامه، هیلشایرها به مسافرت می روند و گرتا و برامس در خانه تنها می مانند. تنها کسی که هر از گاهی به گرتا سر می زند مالکوم، پادوی خواربارفروشی روستاست. مالکوم که از گرتا خوشش آمده برای وی تعریف می کند که بیست سال پیش طی حادثه ای برامس پسر هشت ساله ی هیلشایرها در آتش می سوزد و آنها از آن پس این عروسک را جایگزین پسرشان کرده اند. در ادامه، گرتا در داخل خانه با حوادث و ماجراهای عجیبی رو به رو می شود. او احساس می کند که برامس فقط یک عروسک نیست و....