ستسوکو هارا در طول دوران کاری خود در پنج فیلم به کارگردانی ازو بازی کرد که مشهورترین آنها «داستان توکیو» در سال 1953 بود. او در این فیلم نقش زن بیوه‌ای را بازی می‌کرد که از پدر و مادر همسرش به گرمی پذیرایی می‌کند در حالی که دیگر فرزندان از پذیرفتن آنها سرباز می‌زنند. پیتر برادشاو منتقد نشریه گاردین به مناسبت نودمین سالگرد تولد این بازیگر، بازی او را در «داستان توکیو» این چنین توصیف کرده بود : "کاملا فریبنده...هر کسی با تماشای این فیلم به گونه‌ای در عشق هارا غوطه‌ور خواهد شد."

نخستین همکاری هارا و ازو در فیلم «اواخر بهار» محصول 1949 شکل گرفت، که این بازیگر در آن فیلم نقش دختر مجردی را بازی می‌کرد که پدرش سعی داشت به نوعی او را سمت ازدواج هدایت کند.

ستسوکو هارا بسیار پیش از همکاری با یاسوجیرو ازو و از 15 سالگی وارد دنیای سینما شده بود. او در آن دوران با شرکت فیلمسازی نیکاتسو همکاری می‌کرد. او پیش از جنگ جهانی دوم و در دوران جنگ در فیلم‌های زیادی ایفای نقش کرد که از آن جمله می‌توان به محصولی مشترک از سینمای آلمان و ژاپن در سال 1936 اشاره کرد. این فیلم به نام «دختر سامورائی» برای تحکیم رابطه میان آلمان نازی و امپراتوری ژاپن ساخته شد.

پس از پایان جنگ جهانی دوم ستسوکو هارا نقشی کلیدی در احیای سینمای ژاپن بازی کرد و در فیلم‌های چون «افسوس جوانی‌مان را نمی‌خورم» به کارگردانی آکیرا کوروساوا محصول سال 1946 ایفاگر نقش اصلی فیلم بود. او در دهه 50 میلادی علاوه بر همکاری موفق با یاسوجیرو ازو، در اقتباس سینمایی کوروساوا از رمان «ابله» نوشته فئودور داستایوسکی بازیگر نقش اول زن بود. این بازیگر سال 1962 در آخرین فیلم سینمایی خود بازی کرد و پس از آن از دنیای بازیگری کناره گرفت.