وی فرزند یک خانواده کارگر بود. پس از پایان دوران خدمت نظام در کالج هنرهای نمایشی کاردیف ثبت نام کرد و پس آن تحصیلاتش را در زمینهٔ بازیگری در آکادمی سلطنتی هنرهای نمایشی لندن ادامه داد.
آنتونی هاپکینز نخستین بار در سال 1964 در لندن به صحنه تئاتر وارد شد. در سال 1974 برای بازی در نمایشی به آمریکا رفت. او ده سال در آمریکا ماند و در این دوران در فیلم‌های سینمایی و تلویزیونی فراوانی بازی کرد. وی در سال 1974 برای نخستین بار در برادوی روی صحنه رفت. در دومین فیلم بلند سینمایی خود «شیر در زمستان» (آنتونی هاروی) در نقش ریچارد شیردل بازی کرد و در تلوزیون نیز فعالیت داشت. او که از تئاتر به سینما آمده بود خیلی زود موقعیتش را به عنوان یک بازیگر توانا تثبیت کرد و در نقش‌های متفاوت از ریچارد شیردل گرفته تا لوید جورج و هانیبال؛ قاتل آدم خوار، کازیمودو، آدولف هیتلر، اسحاق رابین و  نیکسون رئیس جمهور آمریکا با موفقیت ظاهر شد.
لارنس اولیویه که نخستین بار در «اتللو» نقشی به او داده بود آنچنان تحت تاثیر بازی‌اش قرارگرفته بود که به ستایش از او پرداخت. هاپکینز از تجارب تئاتری به عنوان زیر بنای بازی خود در سینما و تلوزیون سود جست و در نقش پیر در مجموعه تلوزیونی «جنگ و صلح» (1973) بازی فوق العاده‌ای ارائه داد و به خاطر آن جایزه آکادمی سینما و تلوزیون انگلستان را دریافت کرد.
موفقیت هاپکینز در آمریکا همراه بود با  بازی به یاد ماندنی او در فیلم تلوزیونی «پرونده آدم ربایی لیندبرگ» و ایفای نقش ناخدا بلای در «کشتی بونتی» که تحسین مطبوعات را به دنبال داشت. استخوان بندی محکم و ظاهر همچون بوکسور او مناسب هم نقش‌های تاریخی و هم معاصر است. حضور، زمان سنجی و سبک هاپکینز روی پرده متمایز است.
وی توانست  لقب سِر را نیز در انگلستان به دست آورد. این بازیگر بریتانیایی برنده جایزه اسکار است و از 12 آوریل سال 2000 شهروندی دوگانه بریتانیا و آمریکا را دارا است.