کاترین دنوو

Catherine Deneuve

کاترین فابین دلورس
عناوین شغلی : بازیگر
تولد : پاریس، فرانسه - ۲۲ اکتبر ۱۹۴۳

دخترِ موریس دورلئاک، بازیگر باسابقه ی تئاتر و سینما و خواهر بزرگ تر فرانسواز دورلئاکِ بازیگر است. نخستین بار در سیزده سالگی با نام خانوادگی مادرش در سینما در فیلم «دختران دانشجو» بازی کرد. در سال 1960 با روژه وادیم آشنا شد. اما به رغم این آشنایی، تا 1963 که در «چترهای شربورگ» بازی کرد، به شهرت نرسید. نخستین فیلم انگلیسی زبانی که در آن بازی کرد، «انزجار» (رومن پولانسکی – 1965) بود. «احمق های ماه آوریل» نیز نخستین تجربه بازیگری او در یک فیلم آمریکایی بود. در 1971 یک کمپانی به نام "فیلم دولاستروی" را پایه گذاری کرد.

در 1965 با دیوید بیلیِ عکاس ازدواج کرد و پنج سال بعد از او جدا شد. برای «آخرین مترو» (فرانسوا تروفو – 1980) برنده جایزه "دیوید دوناتللو" (بهترین بازگر زن خارجی در اسکار سینمای ایتالیا) و برای «هندو چین» (1991) نامزد اسکار شد. دخترش کیارا ماسترویانی (از مارچلو ماسترویانی) نیز بازیگر است که در کنار مادرش د فیلم «زمان محبوب من» بازی کرده است. یک فرزند نیز از روژه وادیمِ کارگردان دارد.

دونوو با ملاحت استثنایی و سرد، و رفتار خشک و بی اعتنایش اگرچه در ابتدای کارش، از میان کارگردانان جوان آن زمان فقط توجه روژه وادیم را به خود جلب کرد، اما در اواخر دهه ی 1960 یکی از قدرتمندترین بازیگران زن سینمای فرانسه به شمار می آمد. شاخص ترین ویژگی دونوو معصومیت فریبنده ی اوست که با جدیت عمیق و باوقارش در هم می آمیزد. اگرچه در فیلم هایش در نقش های متفاوتی ظاهر شده است (از دختر تلفنی در «کلک» تا بیمار روانی در «انزجار») اما همواره همان موجود غیراجتماعی، آرام، و درگیر با افکار خاص خودش باقی مانده است. توانایی او در بازیگری، به ویژه در نقش دختران شهرستانی در موزیکال های فانتزیِ ژاک دمی، «چترهای شربورگ» و «دخترخانم های روشفور» بود که توجه لوییس بونوئل را به سوی دونوو جلب کرد. البته این خصوصیت "بی اعتنایی" او بود که ماده ی خامِ اصلی را برای فیلم های «بل دوژور» و «تریستینا» فراهم آورد. بونوئل عصاره ی جذابیتِ دونوو را نمایان کرد؛ آرام اما نه خونسرد، نجوش اما قابل دستیابی بود و دیدگاه بونوئل را در مورد زنان نه چندان خوشنام اما حساس و شکننده عینیت بخشید.

در چهل سالگی از راه تبلیغ لوازم زیبایی (از جمله عطر شانل) شهرتش در خارج از فرانسه بیشتر شد. اگرچه ویژگی بین المللی نداشت، اما در فرانسه، و به ویژه در جشنواره کن امپراتریس بود. با گذشت زمان نیز سنگین تر شد، اما همچنان ملیح و خونسرد باقی ماند.

اطلاعاتی برای نمایش وجود ندارد!
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...