رابرت ردفورد

Robert Redford

چارلز رابرت ردفورد جونیور
عناوین شغلی : کارگردان - بازیگر - تهیه کننده
تولد : سانتا مونیکا، کالیفورنیا، آمریکا - ۱۸ اوت ۱۹۳۶

وی از مدرسهٔ ون‌نویز در لوس آنجلس فارغ‌التحصیل شد و از آنجا با بورس بیس‌بال وارد دانشگاه کلورادو شد که در آنجا بر اثر نوشیدن بیش از حد نوشیدنی‌های الکلی بعد از مرگ مادرش در سن 18 سالگی بورس خود را از دست داد. علاقه اش در هنر به نقاشی بود، برای همین به اروپا رفت اما کاری از پیش نبرد. به آمریکا بازگشت و به طور همزمان، آموختن نقاشی را در انیتستو پرات و بازیگری را در آکادمی هنرهای دراماتیک آمریکا آغاز کرد.
در سال 1959، برای نخستین بار در برادوی در نمایش «داستان باورنکردنی»  روی صحنه رفت. در همین نخستین کار، نقشی را ایفا کرد که به زندگی گذشته اش شباهت زیدی داشت: نقش یک بازیکن بیس بال. تا هشت سال بعد که با «پابرهنه در پارک» جین ساکس در کنار جین فاندا به یک ستاره محبوب تبدیل شد، تقریبا کار قابل توجهی در کارنامه نداشت.
سال 1966 نقطه عطفی در کارنامه سینمایی رابرت ردفورد محسوب می شود. او با ایفای سه نقش کاملا متفاوت، جایگاه خود را در هالیوود تثبیت کرد. در فیلم «این ملک محکوم است» در کنار ناتالی وود ایفای نقش کرد و در دو فیلم «تعقیب» و «پابرهنه در پارک» با جین فاندا. هر سه فیلم آثاری متفاوت و نو بودند که بر دید هنری و شیوه بازیگری ردفورد تأثیری تعیین کننده باقی گذاشتند.
با «بوچ کسیدی و ساندنس کید» که دو سال پس از «پابرهنه در پارک» روی پرده رفت، محبوبیتش دوچندان شد و زمینه حضور پرقدرتش در هالیوود دهه 1970 به وجود آمد. پس از دو فیلم پیاپی از سیدنی پولاک، بار دیگر در «نیش» جورج روی هیل بود که به چشم آمد. او به همراه پل نیومن، چنان زوجی دوست داشتنی را شکل دادند که حتی آکادمی هم محسور آن شد و ردفورد را برای این فیلم، نامزد دریافت جایزه اسکار کرد. در همین زمان بود که "وایلدوود اینتر پرایز" را تاسیس کرد؛ یک شکرت فیلمسازی که نخستین هدفش، تولید «همه مردان رئیس جمهور» بود. جسارت ردفورد در کنار نبوغ آلن جی. پاکولا در پرداختن به ماجرای واترگیت، نشان از میزان قدرت او در دلِ نظام فیلمسازی آمریکا داشت.
مهم ترین تفاوت ردفورد با بازیگران هم دوره اش، این است در هفتمین دهه ی عمر هم می تواند یک عاشق پذیرفتنی و قابل باور باشد. این نه به نوع بازی، که بیشتر به چهره ای بازمی گردد که با کمی گریم و چهره پردازی همچنان جوان و جذاب به نظر می رسد و پیری چندانی در به چشم نمی خورد. ردفورد در سینمای آمریکا، به نوعی یک شمایل تاثیرگذار است. ستاره ای که در مواقع لزوم، همیشه عکس العمل نشان می دهد و جسارت هایش هرچند جندان عمیق نیست و بیشتر جنبه نمایشی دارد، اما می تواند دلِ سینماروی ساده ای را که به ستاره اش دِل بسته، خوش کند.
همچنین رابرت ردفورد موسس و بنیانگذار "جشنوارهٔ فیلم ساندنس" است که فلسفهٔ وجودی‌اش حمایت از فیلم‌های مستقل و بازاریابی برای فروش آنها است.

برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...