فورمن ابتدا در صحنه بین‌المللی با آثاری چون «پلنگ سیاه» در سال 1964، «عشق‌های یک بلوند» در سال 1965 که نامزد بهترین فیلم خارجی اسکار شد و «توپ فریمن» در سال 1967 شناخته شد .

اما این کارگردان به موضوع‌های آمریکایی بیشتر توجه داشت و حس طنز را دنبال می‌کرد. فیلم‌های وی بیشتر مورد توجه مخاطبان خاص و سطح بالا واقع می‌شد هر چند او با برخی از آثارش توانست با جریان اصلی فیلمسازی آمریکا نیز همراه شود.

«پرواز بر فراز آشیانه فاخته» در سال 1975 که با اقتباس از رمان کن کیسی در سال 1962 ساخته شده بود تصویری از زندگی در موسسه روانی در اورگان بود که با بازی جک نیکلسون در نقش یک بیمار شورشی موفقیت بزرگی در اسکار به دست آورد و جایزه 5 بخش اصلی بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بازیگر مرد، بازیگر زن و فیلمنامه اقتباسی را برد. این فیلم برنده سی‌وسومین دوره گلدن گلوب هم شد.

«آمادئوس» فیلم دیگر وی در سال 1984 با بازی تام هولس در نقش ولفگانگ آمادئوس موزار نامزدی 11 اسکار را کسب کرد و 8 جایزه را برد. این فیلم برنده چهل و دومین جایزه گلدن گلوب هم شد و جایزه بافتا را دریافت کرد.

پیتر شفر فیلمنامه‌نویس مشهور انگلیسی درباره این فیلم نوشت: "در حالی که متداول بود تا فیلم های روسی و چک درباره آهنگسازها ساخته شوند و تصور می‌شد که کمونیست‌ها عاشق فیلم‌هایی درباره آهنگسازها هستند، من در سینما نشسته بودم و فکر می‌کردم باید تمام طول فیلم را چرت بزنم که ناگهان با یک درام فوق العاده روبه رو شدم. من تا پایان فیلم به صندلی چسبیده بودم."

وی سومین و آخرین نامزدی اسکارش را برای فیلم «مردم دربرابر لری فلینت» در سال 1996 کسب کرد. این درام که درباره بنیان‌گذار مجله «هاستلر» است در پنجاه و چهارمین دوره گلدن گلوب به عنوان برنده شناخته شد و جایزه برلیناله را به خانه برد.

فیلم «مرد روی ماه» ‌در سال 1999 نیز که زندگی و کار غیرعادی کمدین پیشرو اندی کافمن را با بازی جیم کری تصویر کرده برنده جایزه برلیناله شد.

این کارگردن نامدار کارش را در دهه 1950 در انستیتو فیلم تازه تاسیس شده دانشگاه پراگ شروع کرده بود که کارهایی خلق کرد که به عنوان "دوران طلایی سینمای چک" به یاد آورده می‌شوند.

«حفظ ایمان»، «اشباح گویا»، «چلسی روی صخره‌ها» از فیلم‌های اخیر وی هستند.  آخرین فیلم فورمن با عنوان «محبوب» سال 2011 اکران شد.