در سال 1337 برای ادامه تحصیل به لندن رفت و در هنرکده هنرهای دراماتیک مشغول به تحصیل شد. سپس به دلیل علاقه به فیلمسازی و کارگردانی به آمریکا رفت و در دانشگاه کالیفرنیای جنوبی USC، که از معتبرترین دانشگاه‌های سینمایی است، ادامه تحصیل داد و در سال 1345 به ایران بازگشت.

در دوران سربازی در مجله انگلیسی زبان «تهران ژورنال» نقد فیلم می‌نوشت و سپس در سال 1347 به استخدام «تلویزیون ملی ایران» در آمد و در این مدت به عنوان کارشناس در برنامه‌های سینمایی مثل «فانوس خیال» و «جهان سینما» شرکت می‌کرد. پس از دو فیلم کوتاه «نوروز و خاویار» و «تهران کهنه و نو» در سال 1351 نخستین فیلم بلند خود به نام «خانه قمرخانم» بر اساس سریالی به همین نام را ساخت. سپس در سال 1353 دومین فیلم بلند خود به نام «شازده احتجاب» را بر اساس داستانی از هوشنگ گلشیری ساخت که با استقبال منتقدین روبرو شد و جایزه بهترین فیلم را در «جشنواره جهانی فیلم تهران» از آن خود کرد. در همان سال با حکم مهدی بوشهری (همسر اشرف پهلوی خواهر محمدرضا شاه پهلوی) به ریاست تولید «شرکت گسترش صنایع سینمای ایران» منصوب شد و تا سال 1357 در این شرکت از اصلی‌ترین حامیان موج نوی سینمای ایران بود و بسیاری از فیلم های این طیف فکری را تهیه کرد. در سال 1356 سومین فیلم بلند خود با نام «سایه‌های بلند باد» را بر اساس داستان «معصوم اول» نوشته هوشنگ گلشیری را ساخت که هیچگاه به نمایش درنیامد.

درسال 1359 به کانادا مهاجرت کرد و مدیر عامل شرکت «سیرکل ونکوور» شد. وی در این سالها فیلم های مهمی را پخش نمود و سپس به لوس آنجلس آمریکا رفت و در تولید فیلم های همچون: «باغ وحش شیشه‌ای» (پل نیومن)، «مادام سوزاتسکا» (جان شله زینگر)، «رادیو حرف» (الیور استون)، «سقوط امپراتوری آمریکا» (دنیس آرکند)، «آخرین وسوسه مسیح» (مارتین اسکورسیزی)، «خانم و آقای بریج» (جیمز آیوری)، «تردستان» (استیون فریرز)، «لیولو» (ژان کلود لوزان) همکاری کرد. وی در دوران تهیه کنندگی و مدیرعاملی شرکت گسترش از فیلمسازان سرشناسی چون ارسون ولز در آخرین ساخته اش یعنی «آن سوی وزش باد» و استیون اسپیلبرگ در فیلم «برخورد نزدیک از نوع سوم» از طرف کمپانی سازنده فیلم‌ها پیشنهاد سرمایه‌گذاری داشته است.

فرمان‌آرا سر انجام در پایان دهه 1360 به ایران بازگشت و پس از دوره طولانی فیلمنامه نویسی که هیچکدام ساخته نشد (از جمله: «از عباس کیارستمی متنفرم») در سال 1378 فیلمسازی را دوباره شروع کرد و فیلمرهایی نظیر «بوی کافور عطر یاس»، «خانه‌ای روی آب» و «یک بوس کوچولو» که به «سه‌گانه مرگ» معروف شدند را ساخت و سپس در سال 1388 فیلم «خاک‌ آشنا» را که دو سال توقیف بود را اکران کرد.