مادرش منشی و پدرش نویسنده برنامه‌های تبلیغاتی و صنعتی بود. بيكاری مدام پدر، باعث می شد خانواده اش دائما از ايالتی به ايالت ديگر سفر كنند. دوران تحصيلی اسپيسی در مدارس مختلف سپری شد.

در سن فرناندو، راهی مدرسه بازيگری شد و فعاليت آماتوری هنری خود را آغاز كرد. چند سالی در وَلی کالج لوس آنجلس و جولیارد تحصیل کرد تا این که به توصيه يكی از دوستانش (وال كيلمر) به آموزش حرفه ای بازيگری رو آورد. از اوایل دهه 1980 به طور حرفه ای روی صحنه می رفت. نخستين بازی حرفه ای اش را در نمايش «ارواح» نوشته هنريک ايبسن، تجربه كرد و نبوغش نمايان شد. موفقيت های تئاتری خود را با نمايش «سفر ورود راز به شب» در كنار جک لمون اسطوره دوران كودكی اش ادامه داد. در دهه 1990، برای نخستين بار، جايزه تونی (معادل اسکار در تئاتر) را به خاطر درخشش در نمايش «گمشده در يانكرز» نمایشنامه پرآوازه نیل سایمون دريافت كرد. فعاليت حرفه ای اش در سينما را، با ايفای نقش كوتاهی در فيلم «دلسوختگی» به کارگردانی مایک نیکولز در سال 1986 آغاز كرد. وی كه به بازی در نقش های عجيب و غريب بيش از به عهده گرفتن نقش نخست علاقه دارد، همواره با احتياط و وسواس، نقش هايش را انتخاب می كند و همين امر وی را به يک بازيگر شاخص و منحصربفرد تبديل كرده است. درخشش او با فيلم «هفت» ساخته ديويد فينچر در نقش يک قاتل زنجيره ای آغاز شد. سپس بازی خيره كننده اش در فيلم «مظنونين هميشگی» برايان سينگر، او را تبديل به يک ستاره تمام عيار كرد.

اسپيسی، بازيگری است كه در نقش هاي مثبت و منفی، چهره كاملا متفاوتی ارائه كرده و بازی زيرپوستی بسيار لطيفی را از خود به نمايش می گذارد. به خاطر قابلیتش در ایفای نقش های متنوع از بازیگران بسیار تحسین شده ی هالیوود به شمار می آید. بازی او در فيلم «مظنونين هميشگی»، اسكار بهترين بازيگر نقش مکمل را برايش به همراه آورد. چهار سال بعد نيز برای ايفای نقش لستر برتهام در فيلم «زيبايی آمريكايی» اسكار بهترين بازيگر مرد را از آنِ خود کرد.