تحصیلاتش را در رشته ی علوم سیاسی دانشگاه کالیفرنیا به پایان برد. کارش را در تئاتر آغاز کرد و در اواخر دهه ی 1930 با اجرایی از «اتللو» وارد برادوی شد. سال 1941 نخستین فیلمش را بازی کرد و تا چهار سال بعد در تعداد سیاری از محصولات کم اهمیت کلمبیا ظاهر شد اما آرام آرام نقش های مناسبی (از جمله نقش معاون حسابگرِ کلانتر در «ماجرای نیمروز») به دست آورد.

با قدی بلند و ظاهری بلوند، در عین حال خشن، بیشتر در فیلم های وسترن و حادثه ای نقش های دومِ منفی را به عهده می گرفت. در اوایل دهه 1950 پس از اعترافش به عضویت در حزب کمونیست، یکی از شاهدان اصلی در دادرسی های کمیته ی بررسی فعالیت های ضدآمریکاییِ سناتور مک کارتی بود. با مجموعه ی تلویزیونی «شکار دریایی» (1958 تا 1961) به شهرت رسید.

همسرش دوروتی سیمپیون (1938) و دو تن از پسرانش، جف و بو، بازیگر هستند.