میشل فایفر

Michelle Pfeiffer

میشل ماری فایفر
عناوین شغلی : بازیگر
تولد : سانتا آنا، کالیفرنیا، آمریکا - ۲۹ آوریل ۱۹۵۸

در آغاز قصد داشت گزارشگر شود و به این منظور تحصیلات نامرتبی را در شهر زادگاهش گذراند. نخستین کار تمام وقتش، صندوقداری یک فروشگاه در نوزده سالگی بود. یک سال پس از آن ملکه ی زیبایی اورنج کانتی شد و این انتخاب امکان آن را داد تا به عنوام مُدل مجلاتِ مُد به کار بپردازد. در اوایل دهه ی 1980 در انتخاب مجله ی مشهور "هارپرز بازار" به عنوان یکی از ده زن زیبا و پری روی جهان برگزیده شد. همزمان در کلاس های بازیگری شرکت کرد. کارش را با تلویزیون آغاز کرد و نخستین نقش "گویا"ی او در یکی از قسمت های مجموعه ی تلویزیونی «جزیره ی خیال» (1978 تا 1984) بود که آن هم صرفاً به بیان یک جمله ی کوتاه محدود می شد.

بازیگری برای سینما را با ایفای نقش های کوچک آغاز کرد. نخستین نقش مهم سینمایی اش در «گریس 2» به او این امکان را داد تا استعدادهایش را به عنوان خواننده، رقصنده و بازیگر به معرض نمایش بگذارد. اگرچه در نقش الیویرا، دختر معتاد «صورت زخمی» خوش درخشید، اما باز هم هالیوود او را جدی نگرفت و نقش هایی مشابه به او پیشنهاد شد که با کمال گرایی خاصی تمام آنها را رد کرد. از اواسط دهه ی 1980 آرام آرام به صورت یکی از بزرگ ترین بازیگران زن سینمای آمریکا درآمد و فیلمسازان و منتقدان به یک اندازه توانایی های بازیگری اش را ستودند. جاناتان دمی او را بازیگری خواند که قادر به ایفای "هر" نقشی است و تیم برتون از او به عنوان بهترین بازیگر زنی که با او کار کرده، یاد کرد. همچنین بازی اعجاب آورش در «خانه ی روسیه» و غلبه ی او بر دشواری های فراوان نقش مثل لهجه و... ، ستایش بی حد پالین کیل، متنقد سختگیر و سرشناس آمریکایی را برانگیخت.

سه بار نامرد دریافت جایزه اسکار بهترین بازیگر زن شده است: «رابطه های خطرناک» (1988) به عنوان بهترین بازیگر نقش دوم، «بیکربوی های شگفت انگیز» (1989) و «میدان عشق» (1992) به عنوان بهترین بازیگر نقش اول. همسر نخستش، پیتر هورتون (1981 تا 1989) بازیگر و دومی، دیوید کلی (از 1993) تهیه کننده ی تلویزیون است. خواهرش، دی دی فایفر، نیز بازیگر است.

تصویر مشخص سینمایی فایفر، تصویر زنی است که در صدد یافتن جایگاه و هویت مستقل زنان، فارغ از تحمیل مردان است. این "استقلال طلبی"، شاخص نقش های مختلف او است و آنها را به رغم ظاهر متفاوت شان به هم پیوند می دهد. از نقش زنان اشرافیِ آزادمنش در فیلم های تاریخی مثل «رابطه های خطرناک» و «عصر معصومیت» گرفته تا نقش یک خواننده کلوب های شبانه در «بیکربوی های شگفت انگیز» و یا نقش یک پیشخدمت مطلقه و تنها در «فرانکی و جانی» و حتی در قالب یک قهرمان "داستان مصور"ی (کامیک بوک) در «بتمن بازمی گردد». تنوع فراوان نقش ها مانع کلیشه شدن او شده و در کنار حفظ وجوه مشترک این شخصیت سینمایی، تصویری احترام انگیز از او ترسیم کرده است.


اطلاعاتی برای نمایش وجود ندارد!
اطلاعاتی برای نمایش وجود ندارد!
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...