مایکل کیتون

Michael Keaton

مایکل جان داگلاس
عناوین شغلی : دوبلور / صداپیشه - بازیگر
تولد : کوراپلیس، پنسیلوانیا، آمریکا - ۵ سپتامبر ۱۹۵۱

کوچک ترین فرزند از هفت فرزند خانواده بود. پس از فارغ التحصیلی در رشته ی فن بیان از دانشگاه ایالتی کنت در اوهایو به پیتزبورگ رفت و به حرفه های مختلفی مثل رانندگی تاکسی و بستنی فروشی پرداخت. هنگامی که به بازیگری روی آورد به خاطر پیشگیری از تشابه اسمی اش با مایکل داگلاس، نام خانوادگی اش را به کیتون (به خاطر علاقه ی فراوانش به باستر کیتون) تغییر داد. در سال 1972 موفق  شد نقشی کوچک در در برنامه ی تلویزیونی بیابد. سه سال بعد به لوس آنجلس رفت تا در آنجا شانسش را در دنیای نمایش بیازماید. در اواخر دهه ی 1970 و اوایل دهه ی 1980 نقش هایی کوتاه در مجموعه های تلویزیونی (از جمله «همه چیز درست است» 1977 و «گزارش به مورفی» 1982) و همچنین «شوی تلویزیونی تونی رندال» به دست آورد. با این حال تا پیش از 1982 که در نخستین نقش سینمایی اش در «شیفت شب» ظاهر شد، شهرت چندانی نداشت. در این دوره به عنوان یک بازیگر کمدی شهرت یافت، ولی با این همه اغلب نقش هایی کم اهمیت به او پیشنهاد می شد. شانس بزرگ این دوره فعالیتش، پیشنهاد ایفای نقش اول «رُز ارغوانی قاهره» از سوی وودی آلن بود. اما کمی بعد جف دانیلز جانشینش شد.

موفقیتش در کار بازیگری را تا حد زیادی مدیون تیم برتون است. این تیم برتون که در اواخز دهه ی 1980 او را از مخمصه نجات داد و با سپردن نقش اصلی «بیتل جویس» فرصت بروز استعدادهایش را فراهم کرد. کیتون در این فیلم نقشی را به عهده گرفت که پیش از او استیو مارتین و سامی دیویس رد کرده بودند؛ نقش یکی از موجودات دو شخصیتی آثار برتون: ترکیبی از انسان و سوسک! کیتون به خاطر بازی اش در این فیلم و ایفای نقش یک معتاد در «پاک و هوشیار» در همان سال (1988) از سوی انجمن ملی منتقدان آمریکا به عنوان بهترین بازیگر نقش اول مرد برگزیده شد. در سال 1989 به همراه کریستوفر لوید و پیتر بویل در «تیم رویایی» در قالب یک گروه دیوانه ی دوست داشتنی ظاهر شدند. در همین سال، این مجدداً برتون بود که در «بتمن» مهم ترین نقش دوران بازیگری اش را به او سپرد. کیتون چندان شباهتی به قهرمان تخیلی باب کین نداشت. "بتمن"ِ کین قامتی بالای یک متر و هفتاد سانتی متر داشت، در حالی که قدِ کیتون به زحمت به یک متر و هفتاد، می رسید ( البته کوتاهی قامت کیتونف عملاً در فیلم به کار آمد. چرا که "جوکر"ِ فیلم برتون – جک نیکلسون – هم قامتی در حدود یک متر هفتاد سانتی متر داشت و اگر "بتمن" بلند قامت از او می بود، نوعی برتری می یافت که مورد پسند و باب طبع برتون نبود). به هر حال، او مسلماً فاقد حال ابَرقهرمانی "بتمن"ِ داستان های مصور بود. با این همه برتون او را تا حد زیادی به لحاظ توان بازیگری و بعضی خصوصیات فیزیکی، از جمله فرم خاص ابروانش که به سقف خانه های چینی می ماند، برای ایفای این نقش مناسب تشخیص داد و موفقیت فیلم نشان داده  که او ره به خطا نبرده است. "بتمن"ی که کیتون ارائه دادهیچ شباهتی به بتمن های قبلی، ابَرقهرمان ارائه شده توسط لوییس ویلسون و رابرت لوئری در سریال های اولیه و همچنین شخصیتی که آدام وست در مجموعه تلویزیونی «لزلی مارتینسون» (1966) تصویر کرده بود، نداشت و تابع تصویر "بتمن" در ذهن برتون به عنوان شخصیتی زخم خورده و تلخکام بود. ارزش های بازی او در این نقش را می توان در مقایسه با "بتمن"ِ خنثی و فاقد هویتی که وال کیلمر در «همیشه بتمن» و جورج کلونی در «بتمن و آقای رابین» ارائه دادند، دریافت.

در سال 1990 در «بلندی های پاسیفیک» نقش روان پریشی دیگرآزار را به عهده گرفت که به نقش او در «بتل جویس» شباهت فراوان داشت. در 1993 برای این که از کلیشه شدن خود در نقش های ثابت جلوگیری کند، در اقتباس کنت برانا از «هیاهوی بسیار برای هیچ» ویلیام شکسپیر، نقش داگبری را به عهده گرفت. با وجود آن که به عنوان یک بازیگر توانی نقش های کمدی شهرت دارد، اما در نقش هایی "جدی" در فیلم های «زندگی من» و «روزنامه» خوش درخشیده است. کیتون جزو آن دشته از بازیگرانی است به رغم ایفای نقش فیلم های پرفروش و موفق، هرگز بدل به یک "ستاره" (مثل تام کروز یا کوین کاستنر) نشده و با ایفای نقش های متنوع از ارائه ی تصویری ثابت از خود به دوستدارانش پرهیز کرده است. همسرش، کارولاین مک ویلیامز نیز بازیگر است.


  • افشاگر
  • 2015
  • -
  • والتر رابینسون / رابی
اطلاعاتی برای نمایش وجود ندارد!
اطلاعاتی برای نمایش وجود ندارد!
برای ثبت دیدگاه خود، اپتدا وارد وسایت شوید.

دیدگاه ها

اولین نفری باشید که در این باره چیزی می نویسد...