از دانشکده ادبیات دانشگاه شیراز لیسانس گرفت و سپس در دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران رشته تئاتر را تا مقطع فوق لیسانس ادامه داد. او مدت ها با گروه حمید سمندریان همکاری کرد و شیفته ی حافظ بود. به گفته ی پسرش هیچوقت دیوان اشعارش را از خود دور نمی کرد، ضمن اینکه خودش هم طبع شعر و شاعری داشت و دیوان اشعاری تحت عنوان «به تو می گویم که بیا» از او به یادگار مانده، که بازماندگانش قصد انتشار آن را دارند.

با ورود به سینما در چند فیلم از مجموعه کمدی های «صمد...» بازی کرد اما در این فیلم ها بر خلاف خودِ صمد، عین الله باقرزاده، قوچ علی و بقیه، کاراکتر و نام ثابتی نداشت. مثلا در «صمد به مدرسه می رود» نقش اولین معلم مدرسه ی اکابر (بزرگسالان) را بازی کرده بود و در «صمد آرتیست می شود» نقش آمیرزا. در «اسرار گنج دره جنی» (ابراهیم گلستان) که اغلب بازیگران سری فیلم های «صمد» حضور داشتند، صحرارودی بار دیگر نقش معلم روستا را داشت که می کوشد مردم را آگاه کند اما مردم اعتنایی به حرف هایش نمی کنند.

سال 1365 اسماعیل خلج با سریال «سایه همسایه ها» تعدادی از بازیگران قدیمی را به عرصه فعالیت بازگرداند و صحرارودی در این سریال نقش "اوستا صفر" را بازی کرد و توانست با میمیک و صدای خاص خودش خود را در دل بینندگان جا کند. در ادامه نیز ضمن تداوم کار در تلویزیون با سینمای جدید ایران همراه شد، از جمله در دو فیلم بهرام بیضایی («مسافران» و «سگ کشی») و نیز «آبادانی ها»ی کیانوش عیاری بازی کرد؛ هرچند پیش از آن نیز با حضور در آثار علی حاتمی، ناصر تقوایی، ابراهیم گلستان و فرخ غفاری، اعتباری برای خود به دست آورده بود.

او دو سال آخر عمر را به سبب سکته مغزی خانه نشین بود.