اتوره اسکولا یکی از قهرمانان نیمه دوم عصر طلایی سینمای ایتالیا پس از جنگ جهانی دوم بود. او فعالیت در سینما را در دهه 1950 به عنوان فیلمنامه‌نویس آغاز کرد، اما یک دهه بعد زمانی که به کارگردانی روی آورد، برای خود اسم و رسمی به هم زد.

اسکولا طی حدود چهار دهه کارگردانی حدود 40 فیلم ساخت و در این مدت هشت فیلم او در بخش مسابقه اصلی جشنواره کن نمایش داده شده است. او سال 1976 برای فیلم «زشت، کثیف و بد» برنده جایزه بهترین کارگردان از این جشنواره شد و در 1980 برای فیلم «تراس» با بازی ویتوریو گاسمن و مارچلو ماسترویانی جایزه بهترین فیلمنامه را برد. اسکولا سال 1988 نیز رئیس داوران جشنواره کن بود.

اسکولا احتمالا بیش از همه به خاطر درام کمدی «همه ما همدیگر را خیلی دوست داشتیم» (1974) شهرت دارد. این فیلم داستان سه آرمانگراست که در دوران جنگ جهانی دوم زمانی که پارتیزان بودند با هم آشنا می‌شوند و در دوران پس از جنگ با مشکلات زیادی روبرو می‌شوند. این فیلم که از آن به عنوان یکی از تاثیرگذارترین فیلم‌های کمدی کاملا ایتالیایی یاد می‌شود، برنده جوایز مختلف از جشنواره‌های سینمایی شد و در سطح بین‌المللی بسیار موفق بود.

چهار فیلم او شامل «یک روز بخصوص» (1977)، «زنده‌باد ایتالیا» (1977)، «مجلس رقص» (1983) و «خانواده» (1987) نامزد اسکار بهترین فیلم خارجی‌زبان بودند.

او آخرین بار سال 2003 کمدی «مردم رم» را روی پرده سینماها داشت.