13 ساله بود که جنگ جهانی دوم آغاز شد. او بیشتر عمرش را به همراه مادرش با این امید گذراند که شاید پدرش از جنگ زنده بازگردد. او بعد از جنگ جهانی دوم یکی از چهره‌های سرشناس سینمای اروپای مرکزی بوده‌است. وایدا دید خود را نسبت به توسعه سیاسی و اجتماعی لهستان با دیدی حساس و روایتی تثبیت شده ادا کرده‌است. وی در دهه 1950 یکی از اعضای اصلی مدرسه فیلم لهستان بود که جمعی از فیلمسازان بسیار مستعد را تشکیل می‌داد که با فیلم‌هایشان اعتباری بین‌المللی را برای سینمای اروپای شرقی به ارمغان آورده بودند.

وایدا كه مهم ترین رویداد های تاریخ لهستان در نیمه ی دوم قرن بیستم را به شكلی تراژیك به تصویر می كشید، هم زمان در عرصه تئاتر آثاری ناب را به روی صحنه می برد و كارگردانی می كرد.

دهه 70 را می توان درخشان ترین و موفق ترین دوران فعالیت هنری و سینمایی «وایدا» دانست؛ دوره ای كه بیش از 10 فیلم ساخت و شاهكارهای بی نظیری را به روی پرده سینماهای جهان آورد. وایدا در این سال ها زندگی اش را وقف جنبش همبستگی لهستان كرده بود و علاقه و ارادت خود را در فیلم «مرد آهنی» (1981) و پیش از آن در «مرد مرمرین» (1976) نشان داده بود. حضور فعال این كارگردان در جنبش همبستگی لهستان موجب شد تا دولت این كشور كمپانی فیلمسازی وایدا را از ادامه فعالیت محروم كند. وایدا در این سال ها همچنان در عرصه تئاتر فعال بود و آثار برجسته ای از داستایوفسكی چون «ابله» و «تسخیر شده» و همچنین «آنتیگون» را به روی صحنه برد.

 دهه 1990 با انتخاب وایدا به سمت سناتور آغاز شد و او در فیلم هایی چون «انگشتر عقاب نشان» (1993) و «هفته مقدس» (1996) بار دیگر جنگ جهانی دوم را محوریت داستان قرار داد. او با فیلم های «كورژاك»، «دانتون» و به خصوص فیلم پرفروش «پن تادئوس» آكادمی اسكار را واداشت تا در سال 2000 جایزه اسكار افتخاری را برای تقدیر از یك عمر دستاورد سینمایی، به او تقدیم كند.