پدرش یک باربر در بازار ماهی بود و مایکل هم در 15 سالگی مدرسه را رها کرد و پیش از آن که در کره به ارتش انگلستان ملحق شود تن به کارهای پست و پیش افتاده داد. وی پس از بازگشت به خانه جذب هنر نمایش شد و خواست به آن نزدیک شود اما اولین چیزی که گیرش آمد یک شغل ساده به عنوان دستیار مدیر صحنه بود. او به توصیه مدیرش نام کین را به عنوان نام خانوادگی‌اش انتخاب کرد که آن را از یک اشراف زاده به نام کین موتینی برداشت کرده بود. در سال‌های بعد در بیش از صد درام تلویزیونی ایفای نقش کرد، سپس کارش به تئاتر کشیده شده و در نهایت به عنوان هنرپیشه ذخیره پیتر اوتول در نمایش « دراز و کوتاه بلند» انتخاب شد که بعد ها در تورها همیشه او را ایفا کرد.

سال 1964 این فیلم ماجرایی «زولو» مربوط به آفریقا بود که برای کین یک توجه جهانی به همراه داشت. او به جای بازی در نقش یک سرباز معمولی این بخت را پیدا کرد تا نقش یک افسر اشراف زاده و ناتوان را بازی کند و پس از آن بود که برای او نقش‌های مهم تر از راه رسیدند. موفقیت کین در سینما با نقش هری پالمر در «پرونده ایبکرس» و بازی در «الفی» (1966) وی را به بازیگر درجه یک تبدیل کرد.